Kawa z Radiem KSON - 22.10.2026

October 22, 2026 • 00:58:48
Kawa z Radiem KSON - 22.10.2026
Kawa z Radiem KSON
Kawa z Radiem KSON - 22.10.2026

Oct 22 2026 | 00:58:48

/

Show Notes

Chapters

View Full Transcript

Episode Transcript

[00:00:07] Speaker A: Radio dla Ciebie, to Radio XON. [00:00:11] Speaker B: Słuchaj nas! [00:00:34] Speaker C: Witamy. Wydanie czwartkowe. Kawy z radiem Xon, Leszek Kopeć. Dzień dobry. Wydanie czwartkowe, 22 dzień października 2026 roku, jak to mawiają niektórzy po angielsku The Weekend Do, został już tylko jeden dzień. Ale my mamy dla was dużo, dużo pięknych piosenek autorskich. I fragmenty satyrycznych audycji. I satyrycznych wystąpień oczywiście. Gotowi? No to zaczynamy. [00:01:34] Speaker A: Przy kawie słuchamy Radia Xon. [00:01:38] Speaker B: Ale dobra. [00:01:42] Speaker D: Mikroklimat. Oddech po oddechu, uśmiech po uśmiechu, jak płomień tańczący na wietrze. Nieś go tym, co nie wiedzą jeszcze, że świat jest piękny. Że świat jest piękny, Pod mostem można znaleźć schronienie z sufitem i jedną ścianą. Po moście możesz przed siebie iść, w środku Maja z dziewczyną kochaną. Na tworcu można spać co noc, mając ławkę i płaszcz za posłanie. Można czekać z bukietem czerwonych róż Niecierpliwie, aż pociąg stanie Jeśli masz w sobie pokój Nieś go krok po kroku Oddech po oddechu Uśmiech po uśmiechu Jak płomień tańczący na biegu Dziś po tym, co nie wiedzą jeszcze, że świat jest piękny [00:03:26] Speaker A: Że [00:03:30] Speaker D: świat jest piękny Można kamień z ulicy w rękę wziąć, rzucić w okno w bezsilnej złości Z kamieni można zbudować dom, ubrać w kwiaty, zaprosić gości. Możesz co dzień rano stawać do biegu po sukces i pieniądze. Możesz zamknąć po prostu na klamkę drzwi, z lekkim sercem ruszyć w słońce. Jeśli masz w sobie pokój, nieś go krok po kroku, oddech po oddechu, uśmiech po uśmiechu, jak płomień tańczący na wietrze. Nieś go tym, co nie wiedzą jeszcze, że świat jest piękny, świat jest piękny. Jeśli masz w sobie pokój, nieś go krok po kroku, oddech po oddechu, uśmiech po uśmiechu. Jak płomień tańczący na wietrze, Nie szkod tym, co nie wiedzą jeszcze, że świat jest piękny Że świat jest piękny [00:05:28] Speaker C: Czwartek to taki dziwny dzień w sumie, bo już żyjemy tym, co może się wydarzyć jutro, ale jeszcze mamy obowiązki i różne działania, które musimy wykonać. Między innymi posłuchać kolejnego wydania Kawy z Radiem Xan, oczywiście. Stare dobre małżeństwa. [00:05:58] Speaker B: W wielkim, wspaniałym cyrku Z neonem na tysiąc wat Był treser, którego sztuczki Podziwiał jarmarczny świat Miał psy pod swoją opieką Brygadę rasowych stworzeń Pudle, jamniki, pinczery i togi W kieszeni z rodowodem Każdy pies mów posłuszny Bez względu co może się zdarzyć Za plaster świeżej kiełbasy Gotowy na jego rozkazy Psy grały, tańczyły, śpiewały Na jedno skinienie tresera A on pieniądze liczył I mówił, że sztuka umiera A on pieniądze liczył I mówił, że sztuka umiera Sztuka umiera! Sztuka umiera! Sztuka umiera! Sztuka umiera! Aż zjawił się w jego gromadce Kundel półbokser półpudel Sprzedali go właściciele Opuścić musiał swą budę Pan treser uczył go sztuczek Na tylnych łapach złużenia Lecz pies tylko szczekał i warczał I na nic bicie głodzenie Raz kundel podburzył sworę Twarze widowni zamarły Podczas wieczoru w cyrku Psy swego pana pożarły Lecz krótko trwała ich radość Bo nowy treser się zjawił Porządek zrobił z pieskami A kundla do Hytzla odprawił Porządek zrobił z pieskami, a kundla do Hetzla odprawił. Kundla odprawił! Kundla odprawił! Kundla odprawił! Kundla odprawił! [00:08:45] Speaker C: Stare Dobre Małżeństwo. Niektórzy w ogóle nie znają tych utworów, bo przywykli do przebojów grupy Stare Dobre Mężeństwo, a jest wiele rzeczy, których po prostu nie zagrano na antenie, bo wiele stacji radiowych wyrzekło się tego typu rzeczy. [00:09:02] Speaker D: Każda nuta zaśpiewana. Każda nuta [00:09:15] Speaker C: Mikroklimat. [00:09:45] Speaker D: Żadna myśl nie ulatuje Żadne słowo nie przepada Każdy uśmiech pozostaje W niezmierzonej pamięci Każda nuta zaśpiewana, każda nuta wymyślona. Wszystkie nuty świata są w powietrzu. drgają w niezmierzonej pamięci. Trwają, trwają Mikroklimat. [00:11:33] Speaker C: No to jeszcze raz stare dobre małżeństwo, bo te zespoły odpowiadały w tym tygodniu za muzyczną dekorację naszych spotkań. [00:11:56] Speaker B: Pewna doktryna w miarę stała, którą wciąż głoszą nam do słuchu. Brzmi, trzeba zawsze mówić, działać i myśleć w pożądanym duchu. W duchu przyjaźni i współpracy W duchu postępu sensu życia W duchu pryncypiów wyższych racji W duchu frazesu bez pokrycia Skąd wziął się twór ten sataniczny? Kto wprawił tę maszynę w ruch? Nagle bez mów skirytystycznych, wbrew nam wywołał się ten duch. Duchu, duchu idź, wracaj do zaświatów. Duchu, duchu idź, zawierz z sobą fatum drżących w dłoni krąg. [00:12:54] Speaker A: Błaga, idź już stąd, masz na drogę krzyż, a kysz, a kysz. [00:13:09] Speaker B: Platon i Sartre nie przypuszczali, choć każdy głowę miał za dwóch, że przyjdzie taki materializm, w którym panować będzie duch. Zaduch się robi, a idea ginie zduszona ducha grą. Zwołać nam trzeba antyseans, bo wszyscy wyzioniemy go. Duchu, duchu idź, wracaj do zaświatów. Duchu, duchu idź, zawierz z sobą fatur drżących dłoni krąg. Błaga idź już stąd, masz na drogę [00:13:54] Speaker A: krzyż, a krzyż, krzyż. [00:14:12] Speaker C: Stare dobre małżeństwo. No i ciekaw jestem, czujecie się państwo zaskoczeni, czy też nie. No i jeszcze przepiękna, króciutka, bardzo piękna piosenka, która jest przesłaniem jednocześnie grupy Mikroklimat. [00:14:26] Speaker D: Jeśli ty dasz mi trochę, ja dam ci dużo. Jeśli ty dasZ mi dużo, Ja dam Ci dużo więcej, jeśli Ty dasz mi wszystko. Ja dam Ci wszystko. [00:14:55] Speaker C: Króciutkie, piękne przesłanie. Pora na tekst w naszym dzisiejszym spotkaniu. Cóż to będzie? No wicie, bajcie, po góralsku, na góralską wicie nutę. Czyście gotowi? No to zaczynacie, zaczynamy życie. Hej! [00:15:24] Speaker A: No [00:15:30] Speaker E: rozmaicie o nich rozpowiadali. Źle i dobrze. Jedni ze są jako ten, co to godo, godo, a kosura mu się tli. albo że to kramorze, co prawdom kupcom, albo że są to tacy, co ze słabszego zdania robią mocniejsze, a z mocniejszego słabsze. Ale byli i tacy, co ich chwalili. Oni ci rozum uwolnią, zguseł i omamień. Po grecku sophiści, po naszymu sisoły, a najgłówniejszy Sysowa pomiędzy nimi nazywał się nie Protagoras, ale Józek Klamer Złoczcowy Złopusny. Posłuchajcie jak prawił. No cy nie jest tak, ze kiedy jeden i ten sam wiater duje, to ty mażniesz, a jo nie? A bo jo mażne lekko, a ty ciężko? To jak ze powiesz? Cy wiater jest ciepły, cy zimny? miarom wiatru cłek, miarom zimna cłek, cłek jest je miarom kozdyj sprawy. Bo kozdo rzec mo dwie struny, dobrum i złum. Co dro ciebie dobre, to drom niezłe. Co drom niedobre, dro ciebie złe. Dystleje to dobre drotyk, co im buroki wysychają. Słonko świeci? To dobre dla tych, co akurat siano suszą. Ale co powie osłonku tym, co mu buroki wysychają, a odysku tym, co siano suszy? Siczko jest względne. Zależy od miary cłeka. Było czego posłuchać. Kieś tak słuchał, zaro ześ czuł, ześ i ty miarom. I to jakom? Józiu! Pytała się Zośka z Poronina, a na cleka to nie ma miary? A pón Bóg? Józek wywodził. Posłuchajcie, jako się ludzie modlą, kozdy godo, mój Boze. No jak mój, to przecie nie twój. Kieby tyz ten mój Bóg sprawił, co by w sundzie na moje wysło, a nie na twoje. Kozdy se robi Boga na swoją miarę. do sobie go pasuje, no a jak mu Pan Bóg nie spasuje, to nawet i wierzyć przestaje. Józek, Zośce, Włocy patrzą, to mu wierzyła.— To znaczy, że prawdy ty z nima?— pytała dalej Zośka, bo ona była od gutów, a ci wszech chcieli sićko dokładnie wiedzieć. Józek wywodził. Ani tego nie sukaj, ani się o to nie staraj. Dobrze zrobisz, kie się o pozytek spytasz. Pozytek woźnijsy, jako prawda." Ale Zośka nie miała z Józka pozytku i notelo, że go słuchała. I stało się roz, że Wojtek Brzynków wpadł w saflarak pod pociąg i urwało mu nogę. Był pijany i nawet nie wiedział, skąd się wziął w szpytolu. A był to strasny nerwus. No nie było w całym szpytolu na telo śmiałego, co by mu pedział, ze nimo nogi. No wtosta wiedział, co wte zrobi. Akurat Józek tysha nie leżał, bo go hycił isiasz. Godo, jo go zaobyjdem tak z boku i powiem. I godo do Wojtka tak. Mądro ciebie, Wojtuś, no winę dobrum i złom. To od wtorej zacząć?" Kiedy Wojtek powiedział od złej, to Józek rąbnął, urwało ci nogę. No ale Wojtek był ciekawy, to się pytał, no a jako sta dobro? Józek padł, no mam znajomego, co odkupił od ciebie jednego kyrbca. I tak jest pozytek ze Sysołów. Z takiego to może być niezły prekurator, a nawet hadukat. Tacy to po tej w sądach dbają o to, co by i wyrok był na miarę cłeka. Zaś po wyroku i kajdanki, kroty, no i aresztancki wikt. [00:20:05] Speaker A: Przy kawie słuchamy Radia Xon. [00:20:11] Speaker B: Ale dobra. [00:20:17] Speaker A: Zaczynamy grę, czyli dokładnie to, co ci panowie najbardziej lubią. Jest w raju miło i radośnie, nikt nie narzeka, nikt nie sarka. Gospodarka rośnie, rośnie gospodarka. Gospodarka rośnie rośnie gospodarka. Gospodarka rośnie rośnie gospodarka. Jest pięknie, bo musi być pięknie. Nikt tutaj, nikogo nie mamy. Działacie konsekwentnie. Działamy konsekwentnie Ludzie się zajmują zupełnie innymi sprawami. Działamy konsekwentnie, działamy konsekwentnie Ludzie się zajmują innymi sprawami Jak można w taki sposób się zachowywać? To wy jesteście chyba, to wy jesteście chyba To wy jesteście chyba na innej planecie To my jesteśmy chyba, to my jesteśmy chyba To my jesteśmy chyba na innej planecie Przecież nikt cię nie zmusza, profesorze Belka! W przyszłość świetlaną nas biorą Fachowców, zastępy, udany! Dranie, dranie, lenie patentowane. Dranie, lenie, patentowane. My! Dranie, dranie, dranie, lenie, lenie, lenie. Dranie, lenie, patentowane. Możesz powiedzieć, że nie rządzę i koniec! Krys tej podróży jest bliski, a cel to nie byle jaki. Idziemy z pieśnią na ustach. Przysłowiowe krzaki. Jemy z pieśnią na uszach W przysłowiowej grzaki Polska nie upadnie we siebie Polacy są dumni z Polski A wiecie dlaczego? Nie! Bo pełki mnie widzą w rządzie Ale trzaskę w oku bliźniego Koniec teatru politycznego Ale trzaskę w oku bliżniego Koniec teatru politycznego To roboty. [00:22:43] Speaker C: Kawa z radiem Xon. Stare dobre małżeństwo. [00:22:51] Speaker A: Należałem [00:23:01] Speaker B: kiedyś do ogrodów wysokich z wejściem etruskim i smukłym. Kobiety tam były leniwe jak rzeki A w palcach miały miękkość perskich dywanów Do wodofoju szło się prosto Albo na grzbietach lwic, a nie dąsy Znało tylko źródło i naczynia u katechumenów. Owoce i niebo dojrzewały nisko, że nie trzeba było stawać na palcach, żeby ich dosięgnąć. Nocą grałem w domino z gwiazdami O zachowanie czystości lub o młodego lisa Niekiedy przegrywałem wspaniałą myśl. [00:24:26] Speaker A: Stare, [00:24:42] Speaker C: dobre małżeństwo. No i mikroklimat odpowiada. Kawa z Radiem Xon to audycja, której słuchacie piosenkę autorska i kabaretowe fragmenty przeróżnych programów. W samopołudnie. [00:25:02] Speaker D: Szukałam Cię wszędzie, tam gdzie zaniósł mój niezwykły dzień. Gwarze ludzi spraw pędzie, ale ze mną znów tylko mój cień. Przed snem patrzę w lustro, jak samotność maluje mi twarz. Z nadzieją przykrótką żegnam dzień znowu mój, panie nasz. Lecz czuję we śnie, że ty też szukasz mnie. Szukasz mnie w górskich ścieżkach, w śladach, W pościeli łąki, w głosach traw rozgonionych szukasz mnie. W chłodnym cieniu dachu drzew rozpachnionych szukasz mnie. W wołaniu fałsprumieni Dziś zasnąć nie mogę Głos z oddali nie daje mi spać W tajemnice za brogiem Muszę ruszyć, nie mogę się bać Talizman na szczęście Ściskam mocno na drogę przez mrok Więc prowadź mnie serce Daj odwagę na pierwszy krok Ten świat trafić chcę tam, gdzie ty szukasz mnie. Szukasz mnie w górskich ścieżkach, w śladach stóp rozpędzonych. Szukasz mnie w pościeli łąki w górach. W wołaniu fal strumieni nocą pełną gwiazd. [00:27:40] Speaker A: W [00:27:49] Speaker D: ten świat trafić chcę, tam gdzie ty znajdziesz mnie. mieszka w śladach snów rozpędzonych znajdziesz w niej w pościeli łąki, w głosach praw rozdzwonionych znajdziesz w niej w młodnym cieniu dachu drzew rozpadnionych znajdziesz w niej w wołaniu fal spłomieni nocą pełną biały [00:29:06] Speaker A: Uwaga [00:29:29] Speaker C: Na koncercie Nasza Basia Kochana i Przyjaciele, który odbył się 17 października w klubie Studio na Miasteczku w Krakowie występował między innymi Mikroklimat. I w znakomitej formie wspaniały duet Mikroklimatu i piękna prezentacja na scenie. A to jest audycja, której słuchacie. No i podobno kawa z Radiaxon smakuje lepiej. Podobno, ale na ile jest tym prawdy, tego nie wiem. Ale tak słyszałem. [00:30:06] Speaker A: Przy kawie słuchamy Radiaxon. Ale dobra. [00:30:14] Speaker C: No to zanim posłuchamy słowa, czyli kabaretu Dudek dzisiaj, to wcześniej jeszcze Stare Dobre. Stare Dobre Małżeństwo. [00:30:29] Speaker A: Pierwsza [00:30:39] Speaker B: zmierzchów fala Spływa ponad dach W szybach mrok, a z dala Słońce się dopala W nas Turcjach i mgła Mąci nam rozmowę Pustych murów biel Dłonie swe różowe ściel pod moją głowę, nic nie mówiąc ściel mąci nam rozmowę pustych murów biel dłonie swe różowe ściel pod moją głowę nic nie mówiąc ściel [00:32:05] Speaker A: Kto [00:32:19] Speaker B: swe serce zbada W taki zmierzch jak ten Uza śmiertelnie blada W snu głębinę spada Choć nie wierzy w sen Mąci na rozmowę Pustych murów biel Dłonie swe różowe Ściel pod moją głowę Nic nie mówiące ściel Mąsi nam rozmowę, pustych murów biel, dłonie swe różowe, ściel pod moją głowę, nic nie mówiąc ściel. [00:34:15] Speaker A: Stare [00:34:23] Speaker C: dobre małżeństwo. Na pewno skądś państwo ten tekst znają. Przypomnę, że to jest Kawa z Radiemkson, wydanie czwartkowe, 22 dzień października. No nie będę cytował jakie święta dzisiaj są albo jaki dzień jest, czy to dzień stuli grosza, czy dzień złotówki, czy rubla, czy dzień czekolady. Denerwują mnie przyznam szczerze te dni takie powoływane. Następny który będzie to będzie dzień alkoholowy albo dzień erytomana. Takież to głupoty się tu odbywają. No to dajmy głos kabaretowi Dudek i Edwardowi Dziewońskiemu. [00:35:01] Speaker F: Do pamiętnej premiery 13 stycznia 65 roku ja żyłem sobie tak, jakby to powiedzieć, no... Aż właśnie wtedy pomyślałem sobie, że trzeba by zacząć wszystko zupełnie odwrotnie. I wtedy będzie dopiero tak, jak należy. Nigdy nie jest za późno. A więc zacząłem coś tu i tam, tędy i tędy, tak i siak, lepiej czy gorzej, ale zawsze zawiesiłem się jak chciałem, z początku szło wszystko. Czego sobie, ale żeby było już całkiem, musiałem przekonać kogo trzeba czymś odpowiednim, że jeden z tych, z którymi zaczynałem jest Jakiś taki. Pod pewnym względem. Kto trzeba zainteresował się tym jednym i ten jeden wyjechał. Pod jakimś pozorem. Dokądś. Od razu zrobiło się inaczej. Po pewnym czasie mogłem już kogoś ważnego mieć gdzieś. Więc jak on się dowiedział, gdzie? Naslał na mnie takiego jednego, który miał u mnie zrobić tak, żebym był gotów. Ale nic, kto trzeba odesłał tamtego gdzie indziej. No potem przyszedł do mnie taki jeden, którego się spodziewałem. Wziął nieco więcej niż myślał. Ale opisał mi wszystko. Teraz mogłem sobie wreszcie nieco szerzej. To i oto. Więc kiedy jedna taka całkiem, całkiem powiedziała, że dlaczego nie, no to jako taka była. Poza tym jak każda. Więc jasna sprawa, że musiałem coraz więcej tego i owego stąd i stamtąd, bo inaczej nic. I wtedy właśnie zupełnie niepotrzebnie przyszedł do mnie ktoś, w związku z czym udałem się całkiem mimo woli. Tam. Od czerwca do maja, czy coś takiego. Nic specjalnego, tylko tam było za bardzo odtąd dotąd. Ale co tam. Teraz znowu jestem gdzie chcę, robię co należy. Jakoś to będzie. Bo najważniejsze, żeby zawsze Wszystkim. [00:37:48] Speaker A: Anita. [00:37:50] Speaker F: Anita. To reszta może mnie... O, przepraszam. [00:38:00] Speaker A: Przy kawie słuchamy Radia Xon. Ale dobra. [00:38:17] Speaker E: Krąży opinia między liberalami, że się zrodziła z morskiej piany. [00:38:24] Speaker C: Lecz elektorat konserwatywny wywodzi ją z ziobra w boku mężczyzny. [00:38:32] Speaker A: Wysokiej Sejmie nie po raz pierwszy staje mi przed izbą, Ty go uwodzisz, czy może inna? [00:38:47] Speaker D: Jestem niewinna, jestem niewinna. [00:38:51] Speaker A: Z owsem we włosach, jak niesie wieść gminna. Jesteś niewinna, jestem niewinna. Kurnik w Twych oczach każdego zastrzeli. Jesteś niewinna, powtarzasz to, powtarzasz to. [00:39:06] Speaker D: Powtarzam to już któryś raz z kolei. [00:39:10] Speaker A: Ja wiem jedno, jest absolutnym dziwolągiem. Albo skandalem, jak kto woli. Tam gdzie się rąbie, tam wióry lecą. To, że są wióry, to nie może hamować przed rąmaniem. Odkąd ujrzałeś ją inne, nie mają do ciebie dostępu. Uciekają. Uciekają, niczym szczury z okrętu. Stąd pojrzałeś ją inne, nie mają do ciebie dostępu Uciekają, uciekają niczym szczury z okrętu Społeczeństwo nas zapewne ukarzy [00:40:00] Speaker B: Rząd Marka [00:40:01] Speaker A: Belgi już nie głupa. Ty go uwodzisz, czy może inna? Jesteś niewinna. [00:40:07] Speaker D: Jestem niewinna. [00:40:09] Speaker A: Z owcem we włocach, jak niesie wieść gminna. Jesteś niewinna. [00:40:14] Speaker D: Jestem niewinna. [00:40:16] Speaker A: Kurnik w Twych oczach każdego zastrzeli. Jesteś niewinna. Powtarzasz to, powtarzasz to. [00:40:24] Speaker D: Powtarzam to już któryś raz z kolei. [00:40:49] Speaker C: Kawa z Radiem Xon. No to teraz krótka podróż pociągiem. [00:41:07] Speaker A: Przepraszam, a który będzie był w Skierniewicach? Ten pociąg nie zatrzymuje się w Skierniewice. Znaczy? To jest pociąg do Łodzi. To, że do Łodzi, to nie szkodzi. Do Łodzi przez Skierniewicę. Ten pan ma rację. Do Łodzi przez Skierniewicę. No z tego, że ma rację, tak w Skierniewicach nie wysiądzie. Dlaczego? No to jest pośpieszny do Łodzi. Nie staje w Skierniewicach. Ale o tej porze jest taki, co staje w Skierniewicach. Ten pan ma rację. Jest taki. Jest taki, ale to nie ten. [00:41:44] Speaker C: A jakiego? [00:41:45] Speaker A: To jest pośpieszny do Łodzi, no. Czasem stanie w koluszkach, a tak to nie staje nic. Ale on powinien odejść wcześniej. Który? [00:41:54] Speaker E: Ten pospieszny. [00:41:56] Speaker A: No powinien, ale odszedł do tej pory co tamtek. [00:42:00] Speaker B: Który. [00:42:00] Speaker D: Ojej. [00:42:01] Speaker A: Co staje w Skierniewicach, no. No i pan się pomyliłeś, no. Wpadłeś z pantofli w ostatniej chwili na peron i wsiadłeś pan do tego zamiast do tamtego. Nie uważałeś pan. Cholera. Ten pan ma rację. Ciągle jeżdżę tym pociągiem, żeby tak się głupio naciąć. Jak pan ciągle jeździ tym pociągiem, to może pan się pyta, o której... staje w Skierniewicach? Pytam się, proszę pana, dlatego, żeby rozmowę zagaić. Ja nie lubię tak podróżować, żeby pary z gęby. Zawsze jak siadam, to mówię, przepraszam, ale w której będziemy w Skierniewicy? Rozumiesz naszą rozmowę? Zmieniasz temat na inny, jak... Ten pan ma rację. Ja też tak chcę zagaić rozmowę, bo... Panie, a o której będziemy w Łodzi? [00:42:42] Speaker F: Panie... [00:42:44] Speaker A: W koluszkach, jeżeli stanie, to byś podusiał. W koluszkach będziesz pan miał ten, co leci z widzewa. W Łodzi to już pan na niego nie zdąży. Tak, w koluszkach on często zwalnia. Mógłby pan ewentualnie wyskoczyć. To pan ma rację. Mój mąż to by nie wyskoczył. Co takiego? Kawał chłopa i nie wyskocz? Kto? Mój mąż? [00:43:10] Speaker F: Nie, ten pan. [00:43:12] Speaker A: Mój mąż też kawał chłopa. Nie wyskoczy. A bez bagażu pan by też nie wyskoczył? No ale gdyby miał bagaż, to też mógłby wyskoczyć. Walizkę wyrzuciłoby mu się oknem. [00:43:25] Speaker D: Dobra racja. [00:43:27] Speaker A: Ładnej walizki to by szkoda. Na co mu ładna walizka? Pamiętam... Nie taki on znowu elegancki. Pamiętam, wyrzucili za jednym facetem Walizkę. Walizkę przez okno, ona się otworzyła i granaty się wysypali. To było za okupację, oczywiście. Pewnie to był konspirator. Bezsprzecznie! Pan to chyba bałby się wozić granaty. Pan, pan, pan. Ja? Dlaczego? Boisz się pan wyskoczyć w koluszkach, a granat? Ja się nie boję, proszę pana. Tylko mnie nie zależy. A co pan będzie robił w nocy w łoży? [00:44:19] Speaker C: No co? [00:44:20] Speaker A: Najwyższe połączenie ma pan gdzieś o drugiej, czy o trzeciej? Do znajomych pan pójdziesz i po nocy im pan będziesz w szumie, jesteś pan chamem zapewne. Otóż chamem nie jestem i znajomych w Łodzi nie mam. No to tym bardzo pewnie panu zależy, żeby wyskoczyć, no chyba, że pan się boi. Ja się nie boję. Teraz pan tak mówi, będą się zbliżać koluszki. Na strachu wleci. To pan ma rację. Tego męża to by obleciał. O, zbliżają się konuszki. Zaraz się przekonamy, czy ten pan jest mężczyzną, czy nie. Stanąć to on już nie stanie. Pan ma rację, ale coś tak jakby zwalniał. Jeszcze trochę, a dziecko by wyskoczyło. No nie bój się pan. Wyskoczysz pan, będziesz pan zadowolony. No złapie pan ten zwidzewa. No skacz pan, nie bądź pan szmatą. Tak, tak, tak. Przepraszam? Szmatą nie bądź pan. Szmatą? Będzie smak. Pociąg przyspieszał, a ten drzwi otwierał. [00:45:24] Speaker F: Nie, go skoczył. [00:45:25] Speaker A: W powietrze się uniósł. Co go tak uniosło? Ambicja. Ambicją się uniósł w powietrze. Ten pan ma rację. A mój mąż to by się nie uniósł! Pomóż mu panom. No cóż po to, że... A o tego co chciałam, o której będziemy w Skierniewicach? Przecież ten pociąg nie zatrzymuje się w Skierniewicach. Przy kawie słuchamy Radia Xon. Ale dobra. [00:46:36] Speaker C: Różne tematy porusza się w trakcie podróży kolejowej. Czyż nieprawda? [00:46:42] Speaker A: Czas skończyć z tym rządem, czas skończyć tym temem. Czas skończyć z tym Sejmem Niechaj znikną uśmieszki nieszczere, uprzejme Nie zaskoczy Cię więcej lewy sierpowy Oleksego Obły, Milera Groźny Milera Groźny Romano, latino, latino Romano, la romano, latino latino Romano Walcałą prawdę niech słyszą to Okradliście to państwo Walcałą prawdę niech słyszą to Okradliście go To nie my Roman, to nie my Tym panom dziękujemy To nie my Roman to nie my Tym panom dziękujemy Kontra prawym prostym Czas z tym skończyć Kontra prawym prostym Dlaczego trzeba Polakom do zmiany poglądów? Rządu śmiesznego, śmiesznego rządu Dlaczego trzeba Polakom do zmian poglądów? Rządu śmiesznego rządu Jak zapewnić ludowi uciechem? Jak zapewnić ludowi uciechem? [00:47:55] Speaker B: Chpiną brrbrbrbrbrbr brrbrbrbbrbrbrbrbbr brrbrbbrbrbbrbbrbr brrbbrbrbrbrbrbrbr brbrbrbrbrbra brrbrbrbra [00:48:01] Speaker A: brbrbrbrbra Czas skończyć z tym rządem, czas skończyć tym stemem! [00:48:06] Speaker C: Kawa z Radiem Xon No cóż, Roman Giertych? Nie będę się wypowiadać na temat polityków. Bo jeszcze kogoś uraża, albo co? Stare dobre małżeństwo. [00:48:46] Speaker B: Skąd idę, skąd? Nie wiecie, nie? Skąd idę więc? A czy ja wiem, jak zowią mnie? Pytacie się, jak zowią więc? Zakuty łeb A ja, ja się śmieję, ja znam Boryknieje Ja znam ostatnie ziemskie łąki Nad kwiatami tam rzęczą złote bąki W rzece niezatrutej Baraszkują pstroni Zwierzęta mówią po polsku Listowie nie szumi o wojsku Symbole się włóczą, samopask, promienie słońca Siadają na oczach i nikt już nie pokręmi [00:49:35] Speaker A: mnie Ej dadadadadadadada dadadadadada da dadadadada dadada dadadadada [00:50:11] Speaker B: Co robię tu w tym cudzym śnie? Co robię więc? Znalazłem się. Gdzie pójdę stąd? Nie wiecie, nie? Gdzie pójde więc? A czy ja wiem? A ja, ja się śmieję, ja znam Boryknieje, ja znam ostatnie ziemskie łąki, nad kwiatami tam brzęczą złote bąki, w rzece niezatrute, baraszkują wstrągi. Zwierzęta mówią po polsku, listowie nie szum, i o wojsku. Symbole się włóczą, samo pas promienie słońca [00:50:59] Speaker A: siadają na oczach i nikt już nie pogłębi mnie. muzyka muzyka [00:52:05] Speaker C: Stare Dobre Małżeństwo. Ten zespół istnieje, nawet wrócił do pierwotnego składu. Jeszcze Mikroklimat. Zespół Stare Dobre Małżeństwo i Mikroklimat odpowiadały w tym tygodniu za dekorację muzyczną. [00:52:24] Speaker D: Dobrze siedzieć pod jabłonią w południowym słońcu. Dobrze patrzeć na motyle, kwiaty fruwające. Ciszę przezyconą nagrzanym powietrzem Albo małe błahe myśli rozpinać na wietrze Dobrze tmurki ciepłych marzeń jak gałoś naginać I wypijać słodki zapach niczym kielich wina Napełniam się czas słoneczny w pogodę Przeżyciami radosnymi jak miodem. Zbieram promyk po promyku, zbieram krople do kropełki. Na dni puste, na dni smutne, na dwa do wszelkich. Jak w bezpiecznym, ciepłym ulu, tak w sercu zamykam. Smak przygody, uśmiech szczęścia, co tak łatwo znika. Dzień kochania, zamatrzony w gwiezdne niebo pragnień i bez troski urok lata, zanim jesień spadnie. Zimą zejdę na dno serca i zapachnie sadem. Posiłk skarbów pozbieranych na wszelki wypadek. Napełniam się w czas słoneczny w pogodę, przeżyciami radosnymi jak miodem. Zbieram promyk po promyku, zbieram krople do kropelki, na dni puste, na dni smutne, na wypadek wszelki. Napełniam się czas słoneczny w pogodę, przeżyciami radosnymi jak miodę. Zbieram promyk po promyku, zbieram krople do kropelki, na dni puste, na dni smutne, na wypadek przerób. [00:55:34] Speaker C: Pięknie wybrzmiał Mikroklimat, po raz ostatni w jutrzejszym wydaniu Cups Radium XO będziemy jeszcze grać te dwa zespoły Stare Dobre Małżeństwo i Mikroklimat. Niektóre rzeczy w kaweksach Diemkson się powtarzają, ale to dlatego, żeby je utrwalić, żeby państwo je dobrze zapamiętali, żeby nie uległy zapomnieniu. No a w międzyczasie pojawiają się nowe materiały, które cały czas staram się zdobywać. Mój archiwum też ma jakieś ograniczone możliwości, ale myślę, że wkrótce zaproponuję państwu coś bardzo intrygującego i ciekawego. Dzisiejsze wydanie Kawy z Radium Xon dobiega końca. Zapraszam na godzinę siedemnastą tych, którzy nie mogli być z nami o siedemnastej. Przywitam się ponownie. Leszek Kopeć, realizator i autor programu Kawa z Radium XON. Życzę państwu wszystkiego dobrego. Do usłyszenia. [00:57:52] Speaker A: muzyka Już za chwilę dalszy ciąg programu. Słuchaj nas!

Other Episodes

Episode

April 24, 2026 • 00:59:46
Episode Cover

Kawa z Radiem KSON - 24.04.2026

Listen

Episode

January 01, 2025 • 00:59:56
Episode Cover

Kawa z Radiem KSON - 1.01.2025

Listen

Episode

April 02, 2025 • 00:59:46
Episode Cover

Kawa z Radiem KSON - 2.04.2025

Listen