Kawa z Radiem KSON - 23.10.2026

October 23, 2026 • 00:58:51
Kawa z Radiem KSON - 23.10.2026
Kawa z Radiem KSON
Kawa z Radiem KSON - 23.10.2026

Oct 23 2026 | 00:58:51

/

Show Notes

Chapters

View Full Transcript

Episode Transcript

[00:00:07] Speaker A: Radio dla Ciebie? [00:00:09] Speaker B: To Radio XON. [00:00:11] Speaker C: Słuchaj nas! [00:00:31] Speaker D: Samo południe w piątek 23 października. Kawa z Radiemkson. Leszek Kopeć, witam. Jak zawsze nie zabraknie satyrycznych fragmentów, ale najważniejsza jest piosenka autorska, a dekoracje muzyczne w naszej audycji pełnią w tym tygodniu dwa zespoły. Stare dobre małżeństwo, i mikroklimat. Wszyscy, którzy słuchają tej audycji wiedzą, że najważniejsza jest piosenka autorska i tego się trzymajmy. Zaczynamy więc. [00:01:51] Speaker B: Przy kawie słuchamy Radia Xon. Ale dobra. [00:02:07] Speaker D: Stare dobre małżeństwo. [00:02:22] Speaker E: Ach, [00:02:30] Speaker D: byłbym zapomniał, piątek, piątunio, piątaczek, piąta, niunio, niunio. [00:02:37] Speaker F: Coś srebrnego dzieje się w chmurdali Wicher do drzwi puka jakby przyniósł list Myśmy długo na siebie czekali Jaki ruch w niebiosach słyszysz burzy świt Ty masz duszę gwiezdną i rozrzutną Czy pamiętasz pośpiech pomieszanych dni? Szczęście przyszło, czemuż nam tak smutno Że przed jego blaskiem uchodzimy [00:03:59] Speaker E: Czemuż [00:04:16] Speaker B: ono w [00:04:17] Speaker F: mroku szuka treści I rozgrzesza nicość i zatraca krew Jego bezmiar wszystko w sobie zmieści Oprócz mego lęku, oprócz twoich łeb [00:05:07] Speaker E: Dobrze [00:05:24] Speaker D: państwo znali ten utwór. Jestem tego pewien. Kawa z Radiem Xon to audycja, której słuchacie. Mikroklimat. [00:05:46] Speaker G: Strumień wpływa do rzeki Rzeka w ocean daleki Jeśli chcesz dokądś płynąć Przyjmij zaproszenie moje Mam dość miejsca na dwoje Kwiaty twarz w słońcu grzeją, śniegi w słońcu topnieją Jeśli chcesz gdzieś się ogrzać, przyjmij zaproszenie moje Mam dość ciepła na dwoje Z wakacjowych rzeźb, z białych płatków wiśni kochasz Nie chcesz, przyjdziesz czy też nie Przyśnisz się, nie przyśnisz z oczu Tak dobrze ci patrzy Uśmiech, jakby nieco łaskawszy Jeśli chcesz nie być sam Przyjmij zaproszenie moje na podróż [00:07:50] Speaker D: Uwielbiam słuchać głosu Basi Soborowskiej. To jest po prostu coś niesamowitego. Cudowny płynący głos i ona nadal tak śpiewa i to jest właśnie piękne. Piątkowe wydanie Kawy z Radiemksą. Stare dobre małżeństwo. [00:08:24] Speaker G: Zakradło [00:08:47] Speaker D: się jakieś przekłamanie, bo to nie jest stare dobre małżeństwo. [00:08:53] Speaker G: A mnie w piersiach mocno będzie biło [00:08:56] Speaker B: Gdybym mogła, gdybym tak mogła Wydrzeć sobie [00:09:03] Speaker G: serce I odrzucić serce i być bez serca Byłoby mi lepiej Dużo lepiej byłoby, najlepiej Chociaż nie wiem, nie wiem, nie [00:09:22] Speaker B: Smutno, smutno, smutno, smutno [00:09:49] Speaker F: Szumią chmury, szumią drzewa, jesień i w jesiennej cichej wrzawie. Cienie lamp kołyszą się w trawie, na przedmieściu jest już dawno po zabawie. Ciągle w oczach mam, jak tańczyła słońce moje. Patrząc tylko w niego i wciąż w głowie wszystko mi się kręci I wciąż duszno boli coraz więcej Gdybym mógł, gdybym tak mógł Wydrzeć sobie serce I odrzucić serce i być bez serca Byłoby mi lepiej Dużo lepiej, byłoby najlepiej Chociaż nie wiem, nie wiem, nie, nie wiem Smutno, smutno, smutno Smutno, smutno, smutno, smutno [00:11:05] Speaker D: Przestraszyłem się, że to nie jest tak dobre małżeństwo, ale zapomniałem, że Krzysztof Myszkowski zapraszał też do śpiewania w duecie różnych wykonawców. [00:11:16] Speaker F: Smutno, smutno, smutno, smutno [00:11:23] Speaker D: Nie zawsze pamiętam z kim śpiewał w duetach, ale ważne jest to, że pięknie to zabrzmiało. No muszą mi państwo wybaczyć, to jest radio dla seniorów, a moja pamięć tarcza czasem mnie po prostu zawodzi mikroklimat. [00:11:54] Speaker G: Piszesz wszystkimi kolory bledną Piszesz, jest mi dzisiaj wszystko jedno Piszesz, nic mi się już nie przypomina Pytasz, jaka tego jest przyczyna A ja czytam twoje listy i smutno mi, lecz widzę, że nic się nie zmieniłeś ciągle. Jesteś krótko widzę, zostały mi po tobie twoje okulary, dwa buty nie na pary, kapelusz szary stary i struna do gitary. Słuchaj, ja ci naprawdę dobrze życzę Słuchaj zamiast pisać głośno krzyczę Słuchaj, weź się wgaź, cań na nogi Słuchaj nie możesz stanąć w środku drogi I daleko patrz przed siebie, radosny bądź jak wiatr I znajdź dziewczynę taką, co nie ma moich war A w paczce Ci wysyłam Twoje okulary Dwa buty nie do pary, kapeluszak stary I struny do gitary, może Ci się przydadzą Twoje Kapelusz szary stary i struna do gitary, do gitary. Dobre okulary, dwa buty, nieba pary. Kapelusz szary stary i struna do gitary. [00:14:37] Speaker D: Mikroklimat. [00:14:38] Speaker E: Mikroklimat, [00:14:49] Speaker D: znakomicie to brzmi. No i jeszcze raz stare dobre małżeństwo, a potem już słowo. Kawa z radiem Xon, ta audycja, której słuchacie. [00:15:16] Speaker F: Rozdzierający jak tygrysa fazur, antylopy plecy jest smutek człowieczny. Nie brukliński most, ale przemienić w jasny nowy dzień, najsmutniejszą noc, to jest dopiero coś. [00:15:49] Speaker E: Przerażający [00:15:54] Speaker F: jak ostoba świata, co w malignie breci, jest obłęd człowieka. Nie brukliński most, lecz na drugą stronę głową. Przebić się przez obłędu lotu, to jest dopiero coś. [00:16:18] Speaker E: Będziemy [00:16:29] Speaker F: smucić się starannie Będziemy szaleć nienagannie Będziemy naprzód niesłychanie ku polanie [00:16:43] Speaker B: Będziemy smucić [00:16:45] Speaker F: się starannie Będziemy szaleć nienagannie Będziemy naprzód niezwykanie Kupolanie [00:17:20] Speaker E: muzyka [00:17:56] Speaker H: Merde! [00:18:29] Speaker B: ♪ Da da da da da da da da da da da ♪ ♪ [00:18:35] Speaker E: Da da da da da da da [00:18:45] Speaker B: da ♫ [00:19:18] Speaker F: Nie brukliński most, lecz na drugą stronę głową przebić się przez obłędu los To jest dopiero coś [00:19:48] Speaker E: muzyka [00:20:11] Speaker D: Pamiętam wykonania koncertowe tego utworu, gdzie Wojtek Częplik po prostu czynił ze skrzypiec instrument niesamowitej historii muzycznej. No cóż, Wojtek Częplik to utalentowany skrzypek, no i trzeba o tym pamiętać. A pan, przepraszam, co? Tarusiek do wszystkiego! Raz, dwa, raz, dwa, trzy! [00:20:37] Speaker B: Lecimy! [00:20:38] Speaker E: Trzy! [00:20:38] Speaker D: Tu więcej! [00:20:39] Speaker B: Osio! [00:20:40] Speaker D: Nie, nie, nie, nie. Ja bardzo przepraszam, ale to nie ten program chyba. Proszę pana, pan już kiedyś u mnie był, ja wiem. Czas na kabaret Dudek. [00:20:52] Speaker I: Miałem w domu 12 butelek jalowcówki. Żona poleciała mi wylać zawartość wszystkich, bez wyjątku butelek, do zlewu. Postanowiłem więc spełnić żądanie żony. Odkorkowałem pierwszą z brzegu butelkę i wylałem całą zawartość do zlewu z wyjątkiem jednej szklaneczki, którą sobie wypiłem. Następnie odkorkowałem drugą butelkę i postąpiłem tak samo, to znaczy brałem całą zawartość do zlewu z wyjątkiem jednej szklany, którą sobie wypiłem. Następnie odkorkowałem trzecią flaszkę Wypiłem jedną szklaneczkę i wylałem budelkę do flaszeczki. Następnie odkorkowałem czwartą i wypiwszy z niej nieco, wylałem butelkę do szklaneczki. Następnie wyciągnąłem butelkę z następnego korka, wypiłem jedną szklaneczkę i wylałem reszta w sieci. Następnie wyciągnąłem zlew z następnego korka i wylałem butelkę sobie do gardła, po czym wyciągnąłem z gardła następną butelkę i wylałem całą zawartość do zlewu z wyjątkiem jednej szklanek, którą sobie wypiłem. Następnie wyciągnąłem zlew. Z następnego korka wylałem zlew. Do butelki wypiłem korek. Kiedy opróżyłem je wreszcie wszystkie, zatrzymałem jedną ręką dom i porachowałem butelki, których było dwadzieścia cztery. Kiedy przejeżdżali ponownie, Porachowałem je jeszcze raz, okazało się, że jesteś siedemdziesiąty. Następnie, kiedy nadjechali domy, porachowałem je także. Wreszcie, kiedy miałem porachowane wszystkie domy. i wszystkie butelki przystąpiłem do zmywania. Więc wywróciłem każdą z nich na lewą stronę, wypłukałem i wytarłem do sucha. Potem poszedłem do drugiego pokoju i opowiedziałem wszystko mojej drugiej polowie. [00:24:53] Speaker B: Ludzie! [00:24:55] Speaker I: Mam... najżońszą... milusię... na świecie. [00:25:11] Speaker E: Przy [00:25:19] Speaker B: kawie słuchamy Radia Xon. Ale dobra. Jesteście z całą pewnością awangardą walki o przywileje. Moi kochani, kochani, kochani, witam, witam, witam na naszej dyskotece i odjeżdżamy! Agent, nietrzeźwy poseł, aferzysta, donosiciel mafii. My też musimy walczyć o swój interes. Na gramofonach zapodaje, w stawach trzeszczą gnaty. Aparaty partyjne, partyjne aparaty. Aparaty partyjne, partyjne aparat. Aparaty partyjne, partyjme aparaty. Rusza platforma w paradzie miłości, dla przegranych nie ma miejsca. Tylko jeden, tylko zwycięzca. Tylko jeden tylko zwycięza. [00:26:28] Speaker E: Tylko jeden. [00:26:30] Speaker B: Tylko jeden tylko zwycięza Platformy mózg, zaśpiewa Szwita Jan Maria, Rokita, DJ Tusk Platformy mózgi, zaśpiewa Szwita Mogę zrobić O O O O O Każdy Polak wie mniej więcej. Każdy Polak wie mniej więcej. Każdy Polak wie mniej więcej. Przybijem melodii tej serce. [00:27:29] Speaker C: O, A, O, A, D, D, I, [00:27:41] Speaker E: I, O, [00:27:54] Speaker C: naprawdę strasznie mi wstyd. [00:27:56] Speaker H: O, przepraszam, przepraszam, wstyd. [00:28:00] Speaker D: No chociaż tyle, tak? Szanowni kochani i państwo, jeszcze fragment kabaretu Dudek, wydanie piątkowe kawy z radiem XOM. [00:28:22] Speaker H: Wiesław Gołaz Jak głosi jedna z historycznych bójt Ten w średniowieczu żył niedobry bardzo wójt Gnębił poddanych, mocno trzymał straż Z rzadka ku ludziom swoją złą obracał twarz Leciały krnąbrne głowy rach, ciach, ciach. Aż w obejściach wójtowych zapanował blady strach. Trwałby ten strach po koniec wójta dni. Aż osiedlił się w gminie jakiś facet z innej wsi. Co wszystkim ludziom w krąg powtarzał tak, Hej wy, wy ludzie tych pogróżek nie kupujta I choć szaleje wójt, wy wójta się nie bójta Hej wy, wy ludzie se w kupę wziąć spróbujta Niech wójt nie gnębi was Wy wójta się nie bójta Hej wy, wy ludzie raz się w kupę wziąć spróbujta Niech wójt nie gnębi was, wy sami zapanujta Jak głosi jedna z historycznych bójt, Na białej brzozie czarną nocą dyndał wójt. Następcą został ten, co wzniecił bunt, A gdy już poczuł pod nogami mocny grunt, Znów poleciały głowy rach, ciach, ciach i w obejściach wójtowych nastał jeszcze większy strach. Trwałby ten strach po koniec wójta dni, aż osiedlił się w gminie inny facet z innej wsi. Co wszystkim ludziom w krąg powtarzał tak, Ej wy, wy ludzie tych pogróżek nie kupujta, i choć szaleje wójt, wy wójta się nie bójta. Ej wy, wy ludzie se złym strachem głów nie trójta, i choć zabija wójt, wy wójta się nie bójta. Ej wy, wy ludzie raz się w kupę wziąć spróbujta, niech wójt nie gnębi was, wy sami zapanujta. Taki z tej bujdy morał trzeba brać, że nie wiadomo kogo więcej trzeba się bać. Czy tego wójta, co na ludzi grzmi, czy też faceta z całkiem innej wsi. [00:31:40] Speaker D: Kamaret Dudek. No i posłuchajmy co jeszcze Wiesław Gołazmanom do powiedzenia. [00:31:45] Speaker A: Urodziłem się. Urodziłem się 10 października 1930 roku w Kielcach na ulicy Machometańskiej 3. W tym w Polsce. Jak się tylko urodziłem to ona do mnie mruga. Mówi dobrze, że jesteś. No pewnie, że dobrze, że jestem, mówię. Nie, to znaczy ja jeszcze wtedy nie mówiłem, tylko dawałem jej znaki, że cieszę się. Ojczyzna do mnie mruga, myślenie jest źle. No przedwojenna, bo przedwojenna ale zawsze. Zresztą o tym, że ona przedwojenna była, dowiedziałem się dopiero 15 lat później. W 1945 roku wyszło na jaw, że ta, która w 30 roku do mnie mrugała, to przedwojenna była. No chciała dobrze, tylko jej nie wyszło. Ja miałem 15 lat, cieszyłem się, że przeżyłem to wszystko. Ona też się cieszyła, że przeżyła to wszystko. Nie wyglądała nadzwyczajnie. Zresztą ja też miałem jedne portki, więc dała mi portki. Koszulę zieloną, czerwony krawat. jeść, więc starałem się za to jakoś jej odwdzięczyć. Śpiewałem, znaczy, śpiewaliśmy. Była taka modna wtedy, mówiłem, nieodłączne siostry dwie, młodzież i SP. Pamiętam z chłopakami po pracy, no już, już, już, no ja chciałem przypomnieć. Po pracy z mordowanitacji świetlicy siedzimy, ręce bolą, kark sztywny, ale śpiewamy. A ona pierwszym głosem ciągnie. I tak mi się wydawało, że troszeczkę fałszuje. Myślę, powiem jej. Otwieram gębę, a ona się uśmiecha. Dama, niedobrze, że jesteś, dobrze jesteś. No już nie wypadało. Czasami z chłopakami zastanawialiśmy się, może ona czysto, a my fałszujemy, ale nie. Więc staraliśmy się troszeczkę tak podfałszowywać, żeby jakoś się dostroić. Bo jak wszyscy fałszują, to już tego fałszu tak się nie wyczuwa. No lata leciały, przyzwyczailiśmy się do siebie. Rozstawaliśmy się rzadko i na krótko. Pamiętam, wracam na jesieni, gdzieś takiego rzadkiego, krótkiego rozstania. Ona jest. Pomogła mnie z walizkę. Mówi, dobrze, że jesteś, dobrze, że jesteś, no jestem. Zaśpiewaliśmy sobie i tu mnie zatkało. Ona przestała fałszować. Przyściuteńko ciągnie, tak. Da mi koszulę popelinową i do roboty. Cały tydzień człowiek haruje, w niedzielę odpoczywa, znów poniekąd do roboty. A mówi, dobrze, że jesteś, dobrze, że jesteś. No jestem, jestem zmęczony. Ale musi zrozumieć pewne problemy. No nie wiem, na czym to polega, że dawniej był czas na to i na tamto, a teraz w ogóle już nic. Trzeba wypełnić tu jedną ankietę, tu drugą. Śpiewać mi się już nie chce. Młodsi śpiewają. Niektórzy fałszują. Czasami staram się włączyć do nich. Jakoś nie trafiam w ton słuchu już nie mam, albo głosu. Nie, słuch to mam. Głosu raczej nie mam. [00:34:14] Speaker E: Przy [00:34:26] Speaker B: kawie słuchamy Radia Xon. Ale dobra. [00:34:32] Speaker D: No i nic dziwnego, że dobra. Musi być dobra w naszym towarzystwie. [00:34:37] Speaker J: Jeden. Jeden. No dobra, to jedziemy teraz dalej razem. [00:34:42] Speaker B: Czy pozwolisz, żeby pajac zajął ci pałac? [00:34:45] Speaker J: Nie, nie. Od razu mówię. Nie, nie. Od razu mówię, nie. [00:34:53] Speaker B: Może beger Renata na fotel się nada? [00:34:56] Speaker J: Mówię jasno. Gruba przesada. Zostawmy to, ja się niczego nie boję. [00:35:02] Speaker B: do prezydentowania. [00:35:04] Speaker J: Mówię jasno, trochę o pamiętaniach. Mogę zaśpiewać i zatańczyć, tylko niech pan powie po co. [00:35:09] Speaker B: Opowiedz nam, powiedz coś jeszcze pierwszy. [00:35:12] Speaker J: Z tymi, którzy są wokół mnie, mówię wam nie, mówię wam nie. Jestem tym człowiekiem. [00:35:19] Speaker B: Jak doszło do takiej sprzeczki. [00:35:22] Speaker J: Teczki, te te teczki, teczki, te te teczki. Dość takich metod, dość Dość takich metod, [00:35:37] Speaker B: dość Długi Roman i jego liga już się ściga Z bliźniakami w zawody Nie [00:35:44] Speaker J: ma zgody Nie ma zgody Nie będziemy już dla siebie tacy mili Wiem, że będziecie się mścili Zostawmy to, ja się [00:35:55] Speaker B: niczego nie boję Nawijasz coś jeszcze, czy koniec śpiewania? [00:35:59] Speaker J: Ja nie mam nic więcej do dodania. [00:36:04] Speaker D: Skoro nie mamy już nic więcej do dodania, no to może teraz stare dobre małżeństwo. [00:36:23] Speaker C: Liści zielenią zagra nam wiatr, a śpiewność ptaków tylko prawdę powie. Choć niepojęty ten cały świat, choć na mnie wszystko chce zmieścić się w górowie. Zatańcz ze mną na polanie, ot tak po prostu Zatańcz ze mną na polanie, choć raz prawdziwie Zatańcz zemną sobie Spójrz, drzewa takie są uśmiechnięte, a trawa oświadcza się kwiatom Choć nienazwane to piękne, przepięknie Oddają się wszystkim, nie biorąc nic za to Zatańcz ze mną na polanie, ot tak po prostu Zatańcz ze mną na polanie, choć raz prawdziwie Zatańcz zemną sobie Drzewa coś szepcą, coś ciągle śpiewają I pełno ich szum jest Twojej piękności Choć troszeczkę po jesieni bają To i tak las pełen jest naszej miłości Zatańcz ze mną na polanie, ot tak po prostu Zatańcz ze mną na polanie Choć raz prawdziwie Zatańcz ze mną sobie Nie [00:38:35] Speaker F: wrócisz nigdy w tamten las Z polaną tańcem od niechcenia Tam pełno już uwiędłych traw Liści zielonych też już nie ma. Kochanie zbiegłe niczym sen, jak mgła opada i łzę chroni. Gestów zastygłych w tamten czas nawet pragnienie nie dogoni. I coraz słabsze skrzydła Twe, nie one wiatr Cię niesie. I tylko żal, tak bardzo żal Naszego tańca w tamtym lesie Nie tańcz już ze mną na wolanie To nieprawdziwe Nie tańcz już ze mną na wolanie Ot tak po prostu nie tańcz ze mną w sobie [00:39:43] Speaker C: Zatańcz ze mną na polanie, choć tak po prostu Zatańcz ze mną na polanie, choć raz prawdziwie Zatańcz zemną [00:39:58] Speaker B: sobie [00:40:20] Speaker D: Jak to się stało, że to się już skończyło? Ja się zasłuchałem po prostu. No teraz widzicie coś po góralsku. Profesor, ksiądz profesor Tischner. [00:40:33] Speaker E: No [00:40:44] Speaker K: powiedzcie mi, jak wiecie, ka może być feler? Ludziska jeden rozum mają, a każdy rozumuje inaczej. Krowa i koza jedną trowę zroją, a gówno im chce. Każdy człowiek chce mieć swój rozum. No, koniec końcem, tyle rozumów, kielo ludzi. A gadają, że rozum jest jeden. No, jako jeden, kie każdy hebluje po swojemu. Musisz nad tym pomyśleć. Musisz przypatrzyć rozumowi, czy ci go co nie pokrzywioło. I stało się. Nalos się taki, co się przypatrzowal rozumowi. W samym środku miasta, na rynku, pojawił sie Sokrates. I no ze Sokrates nie nazywal sie Sokrates, ba Jędruś Kudasik z babą swoją Wandą, to jest ksantypum, co koło niego bockowala. Jędruś ten miał rozum. Miał rozum do rozumu, a niejno do świata. Jedni naprawiali tu, drudzy tamto, a on wziął się do naprawianio rozumu. Zacyno się od tego, ze Romek Dzioboń, znocie go, bo on wiersyki pisuje, poseł razu jednego do ludźmierza, co by się na miejscu Matki Boskiej spytać, w to jest najmądrzejszy na Podholu, no czyli na świecie. I Matka Bosko powiedziała, Jędrek kudasik. No to Romek wraca się do miasta i pada, jak jest. Jędruś, Matka Bosko, powiedziała, że tyś najmądrzejszy. Jędruś się zatropił. No bo tak, z jednej strony on się do wielkiej mądrości nie podsuwał, A z drugiej strony, no nie pasowało nojświęcej panience się przeciwiać. No tak źle i tak niedobrze. No co tu robić? Trzeba iść pomiędzy ludzi i sprawdzić. No bo se pomyślą tak. Matka Bosko-Ludźmiersko prawi, ze jo jest najmądrzejsy, a jo tego tak nie cujem, i zaraz nojde mądrzejsego od siebie i pude do Ludźmierza ku Matce Boskiej i powiem tu go mos, a nie godaj ze to jo. Jak pomyślał, tak zrobił. Chodził i sprawdzał. Pytał sie, cy ty wies co robis? A kiedy jeden z drugim gada, że hej, to Jędruś na to, no to mi wytłumacz. Kiedy tamten zaczął tłumaczyć, to Jędrusz go pytaniami do ściany przyciskał i nie puszczał, jak jaką muę. Trafił pierwsze na polityka. i polityk w pod. Już po niedługiej chwili widać było, że on się widzi mądrym, inksym ludziom, a no bardziej samemu sobie. Acy jest? No nie jest. Ale ten polityk? Ach, lepiej nie wiedzieć wtory. Zamiast być Jędrusiowi wdzięczny, że go z omamienia uwolnił, To go znienawidził. Tak to wej, tacy są ludzie. Potem poseł jeszcze do poetów, co fiersę pisą, do muzykantów, co grają, do rzeźbiorzy, co dźgliny lepią. I wsydy to samo. I wsydy miasto wdzięczności, nienawiść powstawała. Jak już tym sposobem Jędruś Kudasik, co zacniejszych mieszczon przez rozum przewiódł, taki wniosek wydedukował. Bo znos dwóg zoden zdaje się nie wie o tym, co piekne i dobre, ale jemu się zdaje, ze coś i wie. A jo, jak nic nie wiem, to mi się nawet i nie zdaje, ze wiem. to może Matka Boska dobrze prawi i ja jes od inksyk mądrzejsy, bo jak nie wiem, to nie myśle ze wiem. No nima co pedzieć, miał Jędruś rozum do rozumu. [00:45:38] Speaker B: Przy kawie słuchamy Radia Xon. Ale dobra. [00:45:48] Speaker D: Kawa z Radiem Xon, wydanie piątkowe. [00:45:53] Speaker B: Głową w ścianę bić nie będziemy Nie ma się z czego śmiać Będziemy wam się przyglądać To będzie wasz problem Każdy marzy, by mieć coś nowego Chciałby czasem kupić sobie Ciągnik czy krowę? A tu nie ma z czego nawet wykuć kozy Nie jest dobrze Dali brakowało zawsze w Polsce. Wokół zimno, mokro, mróz. Fidły, brona, blues. Wokół zimno, moko, mróz, zimno. Zakazał rękawy i w smrodzie. Charuje niejeden dobrodziej, poci się tyra i czuje. W gnoju pracuje. Po co mu trud i krwawica? Na te odsetki Balcerowicza. Wokół zimno, mokro, mróz widły i brud. Wiedły i broda blues Wokół zimno, mokro, mróz Wiedły i broda blues Wiedły i broda blues W PRL-u nie było najgorzej Budowano 300 tysięcy mieszkań rocznie Wy co tego nie pamiętacie? Wstędu nie macie, bo nie macie Kim chcesz być, trać nam jeszcze to Lekiem na całe zło Lekiem na całe zło Wokół zimno, mokro, mróz Zimno, moko, mróz Bitwy i pro na blues Wokół zimno, mokro, mróz Zimno, mokro, mróz, widły i broń na bluz Widły i broń na bluz Czas tę pieśń nie zakończyć, więc to powiedz Mów, bo ludzie czekają Walcerowicz musi odejść, dziękuję bardzo [00:48:39] Speaker D: Tak, tak, moi drodzy. Tak, tak, jak to mawiają w Panu Tadeuszu. Tak, tak. Gerwaseńku i protaseńku. Ale, ojej, czy państwo słyszą to samo co ja? Dawno tego nie było. [00:48:53] Speaker A: J-23 znowu nadaje. [00:48:55] Speaker E: Wstawki [00:49:04] Speaker A: większe niż życie. [00:49:07] Speaker B: A, jesteś, Hans. Spodziewałem się, że ciebie tu zastanę. [00:49:11] Speaker K: Rączki, rączki. [00:49:12] Speaker A: Wszystko zależy od ciebie, jeżeli będziesz mądry. [00:49:16] Speaker C: Kim jesteś? [00:49:17] Speaker A: Jak się nazywasz? [00:49:18] Speaker K: Brunner. [00:49:18] Speaker A: Pokaż, jak wygląda niemieckie powitanie. [00:49:20] Speaker J: No! [00:49:21] Speaker F: Sieg Heil! [00:49:23] Speaker A: Ręce do góry. [00:49:24] Speaker I: Mnie nie tak łatwo zlikwidować. [00:49:26] Speaker E: Hans [00:49:31] Speaker C: Kloss był sentymentalny. [00:49:34] Speaker G: Świetnie sobie to obmyśliłeś, Hans. [00:49:42] Speaker B: Disco Polo to jest najwyższa półka polskiej rozrywki. [00:49:46] Speaker E: Tyki, [00:49:56] Speaker B: tyki, poli, tyki, tyki... Kwa, kwa, kwa... Tyki, tyki, poli, tyki... Kwa, kwa, kwa. Tyki, tyki, polityki. Tyki, tiki, polityki. Kwa, kwa, kwa, śnieżki. Kwa kwa kwa. Afery, afery i jeszcze raz afery. Wszystko się rozsypywało. Mieliśmy tutaj do czynienia ze zbyt wielką ilością różnego rodzaju skandali. Afery afery i jeszcze raz afery Tyki, tyki, polityki. Polityki kwa, kwa, kwa, kwa. Polityki, polityki, polityki Polityki, polity, polityki Polityki kwa, kwa, moskwa. [00:51:06] Speaker D: No niebawem będziemy się żegnać. To znowu pan? A, no i goście. Nie, nie, nie, proszę pana, zwłaszcza, że przerwałby pan nadawanie teraz. [00:51:22] Speaker A: Wstawki większe niż życie. [00:51:36] Speaker K: Słucham, Brunner. [00:51:37] Speaker G: Mówmy sobie po imieniu. [00:51:38] Speaker K: Tak, rozrumiem. [00:51:39] Speaker G: Na imię imię Edyta. [00:51:40] Speaker A: Dobrze, dziękuję. [00:51:43] Speaker E: Słucham [00:51:48] Speaker K: Brunner. [00:51:49] Speaker G: W Paryżu najlepsze kasztany są na placu Pigalle. [00:51:52] Speaker B: Nie mam ochoty na żarty. [00:51:54] Speaker E: Słuchamy [00:51:59] Speaker K: Brunner. [00:52:00] Speaker G: Jesteś podły. [00:52:01] Speaker K: Tak, rozrumiem. [00:52:02] Speaker G: Będziesz tego żałował. [00:52:04] Speaker D: Przysięgam. [00:52:08] Speaker C: Ona jest zbyt nerwowa, Brunner. Ty także. [00:52:10] Speaker A: Czy naprawdę takie tępy, czy tylko gra głupka? [00:52:15] Speaker E: Przy [00:52:29] Speaker B: kawie słuchamy Radia Xon. Zaczynamy grę, czyli dokładnie to, co ci panowie najbardziej lubią. Jest w raju miło i radośnie. Nikt nie narzeka, nikt nie sarka. Gospodarka rośnie, rośnie gospodarka. Gospodarka rośnie rośnie gospodarka. Gospodarka rośnie rośnie gospodarka. Gospodarka rośnie gospodarka Jest pięknie, bo musi być pięknie. Nikt tutaj, nikogo nie mamy. Działacie konsekwentnie. Działamy konsekwentnie Ludzie się zajmują zupełnie innymi sprawami. Działamy konsekwentnie, działamy konsekwentnie Ludzie się zajmują innymi sprawami Jak można w taki sposób się zachowywać? To wy jesteście chyba, to wy jesteście chyba To wy jesteście chyba na innej planecie To my jesteśmy chyba, to my jesteśmy chyba To my jesteśmy chyba na innej planecie Przecież nikt cię nie zmusza, profesorze Belka! W przyszłość świetlaną nas biorą Fachowców, zastępy, udany! Dranie, dranie, lenie patentowane Dranie, lenie patentowane My! Dranie, dranie, dranie Lenie, lenie, lenie Dranie, lenie, patentowane Możesz powiedzieć, że nie rządzę i koniec! Kres tej podróży jest bliski A cel w to nie byle jaki Idziemy z pieśnią na ustach Przysłowiowe krzaki Chciemy z pieśnią na uszach W przysłowiowej brzaki Polska nie upadnie we siebie Polacy są dumni z Polski A wiecie dlaczego? [00:54:40] Speaker E: Nie! [00:54:40] Speaker B: Bo pełki mnie widzą w rządzie Ale trzaskie w oku bliźniego Koniec teatru politycznego Ale trzaskie w oku bliźniego Koniec teatru [00:54:55] Speaker D: politycznego Panie Belka, panie Belka, zostało po panu niestety parę rzeczy, typu podatek Belki i ja na przykład nie bardzo rozumiem, co ja mam zrobić, bo oszczędzam, oszczędzam i potem z tych oszczędności ileś tam muszę oddać. Miało to być zlikwidowane, ale obecni rządzący wiele nam obiecali i guzik z tego wynikło. Piątkowe wydanie Kawy z Radiem Xon dobiega końca. W sobotę i w niedzielę odpoczywamy, a wracamy do Was w poniedziałek. A więc dziękuję za uwagę. Zapraszam tych, którzy z nami nie byli na 17. Proszę im przekazać, że o 17.00 czekam na tych, którzy nie mogli być z nami w samo południe. Leszek Kopeć, kłaniam się do usłyszenia. Miłej soboty i niedzieli. Proszę pamiętać, że Radiokson w soboty i niedziele nadaje inne rzeczy, których nie słyszą państwo od poniedziałku do piątku. Między innymi koncert życzeń i jeszcze różne inne audycje. I książki ciekawe. Do usłyszenia, do usłyszenia. Do usłyszenia, do usłyszenie. [00:57:02] Speaker E: Dziękuję. Za [00:58:38] Speaker D: chwilę dalszy ciąg programu.

Other Episodes

Episode

March 31, 2026 • 00:59:01
Episode Cover

Kawa z Radiem KSON - 31.03.2026

Listen

Episode

January 01, 2025 • 00:59:56
Episode Cover

Kawa z Radiem KSON - 1.01.2025

Listen

Episode

May 26, 2026 • 00:59:47
Episode Cover

Kawa z Radiem KSON - 26.05.2026

Listen