Kawa z Radiem KSON - 30.09.2026

September 30, 2026 • 00:58:45
Kawa z Radiem KSON - 30.09.2026
Kawa z Radiem KSON
Kawa z Radiem KSON - 30.09.2026

Sep 30 2026 | 00:58:45

/

Show Notes

Chapters

View Full Transcript

Episode Transcript

[00:00:04] Speaker A: Przy kawie słuchamy Radiaxon. [00:00:06] Speaker B: Ale dobra. [00:00:28] Speaker C: 30 września, w samopołudnie, w środę. Kłania się Leszek Kopeć, autor audycji Kawa z Radiem Xon. Gorąco zapraszam. Jak zawsze fragmenty satyryczne. Dzisiaj królować będzie Cabaret de Lita i Studio 202. Tłumaczyłem i mówiłem o tym już, ale powtórzę. 70 lat istnienia audycji Studio 202 na antenie radiowej to naprawdę wspaniały rekord. Chyba jedyny na świecie, bo w Europie na pewno. A więc fragmenty satyriczne i piosenka autorska. To zawsze króluje w naszym programie. A picie kawy w naszym towarzystwie podnosi wydajność pracownika, odświeża jego umysł, rozśmiesza go, czasem nastraja lirycznie. gorąco od tej chwili przez najbliższe godzinę, przez najbliższą godzinę, nie najbliższą, najbliższa godzinę, chciałem powiedzieć najbliższej minuty, no i poszło. Grupa wszystkiego najlepszego. [00:02:08] Speaker D: Może już czas powrócić z gór Po ludzku zacząć mieszkać Przestać rozbijać namiot z chmur Na łąkach pod mareszką Może już czas podstawić w kąt Plecak bezużyteczny Docenić w końcu własny dom Spokojny i bezpieczny Czas, żeby buty pokrył kurz Zsumować mali winien Połonin dal zapomnieć już Dni wiatru szum w buczynie Może już czas, by [00:02:55] Speaker E: odejść Ale wciąż jeszcze kusi Żeby znów rozbić namiot z chmur I znów do gór powrócić Może już czas, by odejść z gór Ale wciąż jeszcze kusi Żeby znów rozbić namiot z chmur [00:03:39] Speaker D: Może czas z latem żegnać się Na jesień się sposobić Zapomnieć chłodny lasów dzień Na życie grosz zarobić I z groszy tych zbudować świat Swój własny, chociaż mały Tak, żeby gór nie było brak Niech stoją tam, gdzie stały Może czas zwolnić, czasu bieg Nie myśleć wciąż o jutrze Włosom, które przysypał śnieg Dać spocząć na poduszce Może [00:04:26] Speaker E: już czas, by odejść ale wciąż jeszcze kusi żeby znów rozbić namiot z chmur i znów do gór powrócić może już czas by odejść z chmur ale wciąż jeszcze kusi żeby znów rozbić namiento z chmur [00:05:43] Speaker C: Grupa wszystkiego najlepszego. Uwielbiam ich piosenki i byłem na wielu ich koncertach. Po prostu mają w sobie jakąś niesamowitą charyzmę, a jednocześnie ich utwory zawsze, zawsze docierają do mnie i treścią, i muzyką. I to jest właśnie piękne. Słuchacie państwo Kawy z Radiem Gzon. Grupa Pod Budą. Często grywaliśmy kiedyś na imprezach z przyjacielem moim z Krakowa, Józefem. Ten utwór na gitarach. A imprezy trwały wtedy od 19 do 5 nad ranem. I niepotrzebny nam był alkohol. Ważne było, aby brzmiały gitary, aby chcieli ludzie śpiewać z nami. Blues o starych sąsiadach. [00:06:35] Speaker E: Powiedz [00:06:48] Speaker D: sąsiedzie, jak ci się wiedzie za [00:06:57] Speaker E: ścianą, [00:07:06] Speaker D: Mówią, że w świecie wielkie zamiecie [00:07:12] Speaker E: może ich tutaj nie przyniesie wiatr. [00:07:37] Speaker D: Dwieści mam tyle, ile się razy mąż generał śnił. Podam herbatę z libowym kwiatem i konfitury z przedwojennych dni. [00:08:07] Speaker E: Pogawędzimy sobie nieco Kart zapytamy, co nas czeka Starzy znajomi skądś przylecą Może się uda nie narzekać Pogawędzimy sobie nieco Kart zapytamy, co nas czeka Starzy znajomi skądś przylecą, może się uda, nie da, że... [00:09:08] Speaker F: Wybacz spóźnienie, już się nie zmienię, ale pamiętam co to gest i szyk. Kwiat w butonierce, a dłoni w serce i pokryjomu gdzieś nalewki, łyk. [00:09:45] Speaker E: Nalewka złota, [00:09:57] Speaker F: życia ochota, [00:10:02] Speaker E: radości siostra, Ruszę do tańca Lekko na walce No może całkiem lekko To już nie Pogabędzimy sobie nieco Tak zapytamy co nas czeka Starzy znajomi skądś przylecą Może się uda, nie narzekać, Bo garędzimy, zdobie i wiedzą. Kart zadynamy, co nas czeka, Zdarzy znajomi, skądś przylecą. Może się uda, nie narzekać, [00:11:13] Speaker C: Grupa Podbudą Blues o starych sąsiadach. Pamiętam kiedy razem z moim przyjacielem jeździliśmy do Warszawy na WSPS, wtedy to była Wyższa Szkoła Pedagogiki Specjalnej. Mieliśmy tam nasze wspaniałe przyjaciółki, które mieszkały na osiedlu Jelonki w takich domkach pozostałości pobudowniczych Pałacu Kultury. Oni tam mieszkali, były takie domki z toaletami na zewnątrz oczywiście na korytarzu. Parterowe domki, ale w tych domkach, kiedy już nie było budowniczych Pałacu Kultury, zamieszkali studenci różnych uczelni Uniwersytetu Warszawskiego i Akademii Muzycznej i WSPS-u i jeszcze różnych innych uczelni warszawskich. Było to o tyle sympatyczne, że nie było tam portierów, którym trzeba się było tłumaczyć i zostawiać legitymacji lub dowód, tylko po prostu można tam było przyjść do danego pokoju, tam czekały koleżanki często ze wspaniałą kolacją, a potem my odpracowywaliśmy to grając do białego rana. I ta piosenka też się tam wtedy pojawiała. No to posłuchajmy jeszcze raz. Wszystkiego najlepszego. Dzisiaj pod budą i wszystkiego najlepszego będą dekoracją muzyczną. [00:12:31] Speaker G: Ty jesteś dla mnie jak muzyka. A ja dla ciebie jestem wierszem. Jak hałas powietrza we mnie wnika. A ja Cię całą w sobie mieszczę Ty jesteś jak wiosenna łąka A ja dla Ciebie jestem deszczem Co niebo z ziemią z sobą splątał Kropel po szumem i szelestem Jesteś jak płynąca rzeka Ja twoim nurtem, źródłem, brzegiem Portem, w którym na ciebie czekam Choć jesteś miła, będzi świetlnym Jesteś jak płynąca rzeka [00:13:51] Speaker E: Ja Twoim [00:13:52] Speaker G: nurtem, źródłem, brzegiem Portem, w którym na Ciebie czekam Choć jesteś mi łabędzim śpiewem. Ty jak muzyka, łąka, rzeka, którą dopłynąć mogę wszędzie. Ty jak śrenica i powieka, Ty jesteś dla mnie, zawsze będziesz. Jesteś jak płynąca rzeka, Ja twoim nurtem, źródłem, brzegiem Portem, w którym na ciebie czekam Choć jesteś miła, będzi i śpiewa Jesteś jak płynąca rzeka Ja twoim nurtem, źródłem brzegiem A Ciebie czekam Choć jesteś miła, będziem śpiewał [00:16:48] Speaker E: Zobaczcie, co się dzieje. [00:17:29] Speaker C: 26 września, Szanowni Państwo, minęło 80 lat Polskiego Radia Wrocław. Radia, które nadawało na cały Dolny Śląsk i nie tylko, na ościenne województwa również. To była niesamowita rozgłośnia, która dawała ludziom wiele radości i pozwalała wierzyć w tą polskość terenów, które jednak kiedyś należały do Niemców. To ważna sprawa, ale 70 lat na antenie istnienia rozgłośni polskiego, 80 lat istnienia rozgłośni polskiego Radia na Dolnym Śląsku, to naprawdę ważne. A 70 lat, Studio 202 i jego bohaterowie, i twórcy. Jerzy Demski i Jan Kaczmarek. W znanym, znanym skeczu, który pojawiał się zawsze w Studio 202. [00:18:26] Speaker H: Proszę, proszę. [00:18:28] Speaker A: Dzień dobry, panie Dziam... Dziamdziaku! [00:18:31] Speaker H: O Boże, toż to pan administrator we własnej osobie. [00:18:36] Speaker A: Jam to jest, panie Dziamdziak, co pan wyprawia, skąd tu tyle dymuje? [00:18:40] Speaker H: To dobrze, łaskawco, że pan akurat teraz przyszedł. Niech pan zobaczy, co tu się dzieje. To wszystko przez ten cholerny, za przeproszeniem, Piecy. [00:18:49] Speaker A: Tak jest, rozumiem. I wie Pan co Panu powiem na temat tego dymu? [00:18:53] Speaker H: No, no. [00:18:53] Speaker A: Panie Dziamdziaku, nie ma dymu bez ognia. Pan pewnie rozgniecił ogień w tym piecy. [00:18:58] Speaker H: No nie da się ukryć łaskawco. [00:19:00] Speaker A: No, to też mówię, nie ma dymu bez ognia, gdyby Pan nie rozpalił, nie byłoby dymu. [00:19:04] Speaker H: No to prawda. No wszelako, jak tu siedzieć w takim zimnie? [00:19:08] Speaker A: Kto Panu każe siedzieć w zimnie, pierzynę widzę Pan posiada. [00:19:10] Speaker H: A puchową dobrodzieje. Wszelako. Jakże tak cały dzień pod pierzyną? [00:19:14] Speaker A: Panie Dziamdziaku, od leżenia pod ciepłą pierzyną jeszcze nikt nie umarł, natomiast bardzo wielu się narodziło. Dobre, nie? [00:19:22] Speaker H: Bardzo dobre. Ja mam pilną robotę wymagającą siedzenia przy stole, proszę Pana. [00:19:28] Speaker A: Proszę Pana, przy stole, rozumiem Panie Dziandziak. Ale wie pan, nazwa stołowa, wie pan, nie zobowiązuje do picia akurat przy stole, prawda? [00:19:36] Speaker I: Można i należąco. [00:19:37] Speaker H: Wiem, łaskawco, szelakos su jest mi potrzebny do pisania. [00:19:41] Speaker A: Rozumiem, pan pisze do mnie kolejne sto czterdzieste siódme, siódme podanie o remont tego pieca. [00:19:45] Speaker H: Nie łaskawco. Ja przepisuję rolę. [00:19:47] Speaker A: A, to ja nie wiedziałem, że pan posiada gospodarstwo rolne, panie działacze. Komu panie przepisuje, no? [00:19:54] Speaker H: Nie, to ja nie ziemię przepisuję, tylko rolę do scenariusza, proszę pana, na użytek kółka dramatycznego przy klubie seniora. O, z tej książki właśnie przepisuję. [00:20:03] Speaker J: Aha, aha. [00:20:04] Speaker A: Kto to napisał to? [00:20:05] Speaker H: To Konstanty Ildefons Gałczyński, proszę Coś pana. [00:20:08] Speaker A: mi się kiedyś o uszy obiło. [00:20:09] Speaker H: A to bardzo dobrze, bo właśnie za kilka dni przypada łaskawco rocznica urodzin mistrza Ildefonsa. I w związku z tym dobrodzieju chciałbym Panu pokazać kawałek z naszego życia. O tutaj jest. Choć to było pisane w latach czterdziestych. O tutaj proszę Pana, no wypisz, wymaluj i ja. A tutaj wypisz, wymaluj i Pan. Ja. Tak. A Pan chce to odegrać może? [00:20:29] Speaker A: Mogę, mogę, mogę. [00:20:30] Speaker H: Tak na próbę? [00:20:30] Speaker A: Dobrze. [00:20:31] Speaker H: Tylko, że nas jest za mało. Ma Pan gdzieś tu w pobliżu swoją prawą rączkę? [00:20:35] Speaker A: Rzecz jasna. Oczywiście. Panie Włodziu, panie Włodziu, halo pan tutaj. [00:20:41] Speaker J: Jestem, jestem. [00:20:42] Speaker H: Aha, dzień dobry panu. No to możemy grać. Trzy, cztery. [00:20:50] Speaker J: Teatrzyk Zielona Gęś ma zaszczyt przedstawić Alojzego Grzegrzółkę w charakterze nieśmiałego petenta. [00:20:59] Speaker A: Widzisz pan jak ładnie? Grzegrzółka nieśmiało. [00:21:04] Speaker H: Chcę mówić z panem dyrektorem woźny. [00:21:08] Speaker J: Niech pan spocznie, chwileczkę, chwileczkę. Pan dyrektor je zupę. [00:21:12] Speaker A: Pauza pół godziny. Grzegorz Żółka, coraz nieśmielej. [00:21:15] Speaker H: Chciałbym mówić z panem dyrektorem. [00:21:18] Speaker A: Woźny. [00:21:19] Speaker J: Niech pan spocznie, chwileczkę. Pan dyrektor je pierożki. [00:21:23] Speaker A: Pauza pół godziny. Grzegorz Żółka, uosobienie nieśmiałości. [00:21:27] Speaker H: Pragnąłbym mówić z panem dyrektorem. [00:21:30] Speaker A: Woźny, grający z nudów na pianinie Marsza Gladiatorów. [00:21:38] Speaker J: Niech pan chwileczkę spocznie, pan dyrektor je kompot. [00:21:42] Speaker A: Pauza, dwie godziny. Grzegrzyłka, naklęczka. [00:21:46] Speaker H: Czy ewentualnie mógłbym panu dyrektorowi dać w mordę woźny? [00:21:51] Speaker J: Niech pan spocznie. Momencik, pan dyrektor zaraz wyjdzie. [00:21:55] Speaker A: Dyrektor wychodzi. Grzegrzyłka i woźny, pierwszy na klęczkach, a drugi przy pianinie, daje w mordę dyrektorowi. Osiołek Porfirion, nie rób ze siebie pawia, szanuj mrówkę i kwita. O, w tym właśnie sęk, jak mawiał ojciec Piotr Karmelika Kurtyna. [00:22:17] Speaker H: Dziękuję panom bardzo. [00:22:21] Speaker A: Nie ma za co. [00:22:22] Speaker H: Ładnie nam to wyszło. [00:22:23] Speaker A: Wie pan, nie ma za co. Jakby pan chciał wiedzieć, panie Dzianciaku, to ja także, wie pan, czasami jak usiądę, to napiszę wiersz do rymu. [00:22:31] Speaker H: O Jezu. [00:22:32] Speaker A: A potem to, co napiszę, to wie pan, wezmę i zaśpiewam nawet. I w ten sposób powstaje, proszę pana, co powstaje? Piosenka! [00:22:39] Speaker H: Piosenka, a to bardzo ciekawe. [00:22:41] Speaker A: Pan jak zechce, to ja panu zaraz zaśpiewa w ten sposób. [00:22:44] Speaker H: No trudno, niech pan już śpiewa, kochany. [00:22:46] Speaker A: Oczywiście. To się nazywa zerowy bilans. Jedziemy. Trzy, cztery. [00:22:58] Speaker I: Samotnej Pannie, którą mija To szczęście jakim jest za męście Mile w staropanieństwie sprzyja Zerowy bilans szczęść i nieszczęść Mąż jej się nigdy nie upija Nie musi się przejmować teściem Nigdy też dzieci nie przebija I to w nieszczęściu jest jej szczęściem Pero, pero, bilans musi wyjść na zero Pero, pero, bilans musi wyjść na zero Koniecznie nie ma wyjścia Stary kawaler w swoim szczęściu, jakim poniekąd jest celibat Czuje się z wiekiem coraz częściej, tak jak wyjęta z wody ryba Nikt mu nie powie witaj zięciu, choćby go z córką w słomie zdybał Rodziny brak to takie szczęście, jak wolna rączka, ale w trybach Pero, pero Bilans musi wyjść na zero Pero, pero, bilans musi wyjść na zero No prawo jest arytmetyczne niestety Osobnik co wyleciał z pracy Zamiast rozpaczać i żałować Szybko to sobie przetłumaczy No wreszcie nie muszę już tu pracować Świnia co wczoraj był kolegą Równie spokojnie patrzy w przyszłość Bo w końcu nie ma tego złego Które na dobre by mu nie wyszło Pero, pero, bilans musi wyjść na zero Pero, pero, bilans musi wyjść na zero Konta się muszą zlikwidować Życiowy bilans szczęści i nieszczęść musi w efekcie być na zero Szczęście to jakby w pewnym sensie Początek nieszczęści jest dopiero Klęska przed taktem bywa szczęścia Trudnie raz kończy się karierą Leci odwrotnie po Austerlitz Dość często zjawia się Waterloo Pero, pero Bilans musi wyjść na zero Pero, pero Bilans musi wyjść [00:25:34] Speaker A: na zero W życiu po prostu no [00:25:36] Speaker I: nie ma innego wyjścia [00:25:42] Speaker H: Przypominamy, nie zdążyliście Państwo obejrzeć iluminacji Pana Zanussiego? Nie szkodzi. Stokroć więcej wzruszeń i tematów do refleksji doznacie oglądając iluminację budowy na Placu Dzierżyńskiego w samo południe. Uwaga, nie jest to spektakl, który polecić [00:25:58] Speaker J: by można nadciśnieniowcom i ludziom znerwicowanym. [00:26:01] Speaker H: Otóż to, o czym lojalnie uprzedziwszy, żegnamy Państwa do soboty. Pa, pa. [00:26:15] Speaker A: Przy kawie słuchamy Radiaxon. [00:26:17] Speaker B: Ale dobra. [00:26:23] Speaker K: W międzyludzkich, intymnych kontaktach zima dla nas stanowi antrakt, a powodem sezonowej tej stagnacji [00:26:39] Speaker E: jest powszechny problem obwolutyzacji. [00:26:43] Speaker K: Obiekty zimowych zachcianek Z grubsza biorąc, są grubo odziane, podolinka to toną w wełnach, [00:26:52] Speaker E: bocherach, elanach, a kupowanie kota w worku, [00:26:56] Speaker L: to nie dla nas. [00:26:57] Speaker I: Nie dla nas, niestety. [00:26:58] Speaker E: Nie, na pewno nie. Złóż broń i poczekaj na wiosnę, na majowy słońca blask, na dni i wieczory radosne, na ptasi śpiew i piskląt dziki wrzask, niech szpon Zasłużony oddech ma Niech mój lęknie się na kanapach Ty śpij zimowym snem dzikiego lwa Bywa, spotkasz zimową dziewczynę? i ugadasz się wstępnie godzinę. Potem w drodze eskalacji i penetracji przystępujesz do wnikliwszej obserwacji. I tu zimny prysznic cię czeka, jednak szata zdobi człowieka, więc odpocznij, nie narażaj się. Zawodowcy nucą z nami refren ten, ten, ten, cztery, Złóż broń i poczekaj na wiosnę, na majowy słońca blask. Na dni i wieczory radosne na ptasi śpiew i piskląt dziki wrzask. Niech szkło, płyty i wolna chata zasłużony oddech ma. Niech mól lęknie się na kanapach, ty śpij zimowym snem dzikiego lwa. Ej! [00:28:52] Speaker C: Słuchasz audycji Kawa z Radimkson. Teraz grupa Podbudow. A z kabaretem Lita jeszcze się dzisiaj usłyszymy. [00:29:02] Speaker F: Między strychem a piwnicą w jakiejś starej kamienicy mieszka ktoś, kto rozumie wszystkie zjawy. Dobrze wie, co lubią kwiaty I pamięta wszystkie daty A kłopoty zna rodzinne Od [00:29:32] Speaker E: stu lat Ciotka Matylda Cała w papilota A rozpieszczonego kota I nadzieję, że się jeszcze zmieni świat Siotka Matylda W podartych pangoszach Czeka wciąż na listonosza Który rękę nosi i do łask się skrada Aż [00:30:13] Speaker F: pewnego dnia zastuka A za drzwiami cisza głucha Zniknął ktoś, kto rozumie Wszystkie zjawy Niebo dla nas zwiętły kwiaty, W zapomnienie poszły daty, A na moje biurko mały kamyk spadł. [00:30:44] Speaker E: Ciotka Matyda do niebieskich kroczy bram, Już podoba jej się nam. I na pana woła głośno, wpuść strypan. Ciotka Matyda ma koronę z papilotów I pod pachą ta szczykota Przecież bielak nie mógł zostać całkiem sam. Ciotka Matylda do niebieskich kroczy bram Już podoba jej się tam I na pana woła głośno w puście pan Ciotka Matylda ma koronę z papilotów I pod pachą kaszczykota Przecież bielak nie mógł zostać całkiem sam Na, na, na, na [00:32:24] Speaker C: Grupa Pod Budą, Krakusy z urodzenia. No i cały czas pięknie śpiewają. Przyjdzie taki moment, kiedy znowu będę prezentował córkę Andrzeja Sikorowskiego, Maję Sikorowską, bo Maja też nagrała wiele pięknych piosenek. No poszła w ślad ojca, umuzykalnienie. No ale teraz przecudna grupa wszystkiego najlepszego, a państwo słuchacie Kawy z radiem XOM. [00:33:09] Speaker D: Nostalgiczny klimat mnie dopadł Wątpliwości skłębił się tym Pomalutku mijani stopa Wolniej chyba niż chciałabym Między smutnym piączem nowym Piatr rozsypał listowia garść Na tętniącą zwolałą głowę Niebo znów próbowało wspaść A ty mówisz, popatrz kochana Będzie wschodził nadziei, przebi śnieg Póki jeszcze pchną się po ścianach Kalendarze, zielone [00:34:04] Speaker G: liście Ty mówisz, popatrz kochana, będzie wschodził nadziei przebić śnieg, póki jeszcze pną się po ścianach kalendarze zielone. [00:34:39] Speaker D: Znów się zegar o czas spotyka I kuleją kolejne dni Nie, to nie jest dobra muzyka Nie o taką chodziło mi Cień powoli wychodzi z cienia Choć nie czeka, a nie goni I za chłodno na uniesienia Księżyc za horyzontem sni A ty mówisz, dmuchając w ogień Przeczekamy razem tę zimę Gdy odśnieży wiatr mleczną drogę Księżycy znajdzie się razem z Rymem A [00:35:38] Speaker G: ty mów, dmuchając w ogień Przeczekamy razem tę zimę Gdy odśnieży wiatr w mleczną drogę Księżyc znajdzie się razem z Rymem [00:35:55] Speaker E: Da [00:36:04] Speaker D: ba dom, da ba dom, da ba dom Dabadabam, dabadabam... [00:36:53] Speaker C: Ale się lirycznie zrobiło. W tej sytuacji chyba musimy zagrać bardziej żywiołowo, bo się rozklejamy. [00:37:02] Speaker E: Przy [00:37:09] Speaker D: niedzieli po kąpieli Korek od szampana zyszeli pod budą. Pan niewieli ktoś dał kielich, ależ będą się weseli. [00:37:28] Speaker E: Przylecieli radość kiedyś. Wszyscy z rajówskiej strony mieli. Dali, dali co nie mieli, potem śpiewać rozpoczęli. i mocniejsi w głowie. Poniedziałek zaś oświczę, przyszło się mocować z życiem. Z życiem, które znakomicie wie, jak trzeba się wykrzyczeć. Teraz płacić sto pożyczek, i obłowić się co picie, żeby potem znów na szczycie pić, te ktary jeść, słodycze. To szalona zabawa, to szalone święto z nowych czasów. [00:39:25] Speaker F: Przy [00:39:52] Speaker A: kawie słuchamy Radia Xon. [00:39:56] Speaker B: Ale dobra. [00:39:58] Speaker C: A ja zapraszam na spotkanie z Kabaretem Elita, twórcami Studia 202. [00:40:04] Speaker M: Witam panów, witam. Proszę zajmować miejsca. No proszę sobie wygodnie usiąść, a nawet jak kto woli, wygodnie się rozsiąść. [00:40:14] Speaker L: Przepraszam bardzo, mogę usiąść na tym krześle, tak? [00:40:16] Speaker M: Oczywiście. [00:40:17] Speaker B: W takim razie ja usiądę na tamtym krześle. [00:40:20] Speaker M: Oczywiście, na tamtym dokładnie. [00:40:22] Speaker B: Dziękuję. Tak na marginesie, nie? Już podczas poprzedniego naszego spotkania zauważyłem, że wygodne krzesło sprzyja swobodnej rozmowie, nie? Sprzyja takiej luźnej wymianie myśli, nie? [00:40:35] Speaker L: U mnie jest odwrotnie, tak? [00:40:37] Speaker M: Jak to odwrotnie? [00:40:38] Speaker L: No odwrotnie to znaczy, że mnie nie skłania wygodne krzesło do ożywionej dyskusji, tak? Wygodne krzesło mnie rozleniwia i wręcz kusi do oczemki, tak? [00:40:48] Speaker M: Aha, no tak, tak bywa, dokładnie. Na szczęście wybrał pan krzesło, które ma jedną nogę krótszą. [00:40:56] Speaker L: Ojej, ale mam nadzieję, że trzy pozostałe nogi są dłuższe, tak? [00:41:01] Speaker M: No, dokładnie. Jednak prawdopodobnie nie będzie pan się czuł na tym krześle zbyt komfortowo. [00:41:08] Speaker B: A to ja w tej sytuacji mam nadzieję, że mam szczęście, nie? [00:41:12] Speaker L: A ja mam pecha, tak? [00:41:13] Speaker M: Przepraszam panów bardzo, to są drobiazgi, nie to jest ważne. Co tam krzesło? Ważna jest rozmowa. [00:41:20] Speaker L: Jednak to, na czym się siedzi, tak, też nie jest bez znaczenia, tak? [00:41:25] Speaker M: No dokładnie, ale każdy z nas siedzi na tym samym, to znaczy każdy siedzi na swojej, przepraszam, chciałem powiedzieć, każdy siedzi na swojej otomanie, siedzi na swoim krześle i to nie jest najważniejsze. Tutaj chciałbym przy okazji przypomnieć, że w czasie ostatniego spotkania zwróciłem uwagę na nasze charakterystyczne naleciałości językowe. [00:41:49] Speaker B: A chodzi Panu o te często bezwiednie wtrącane w każdym zdaniu różne słówka, nie? [00:41:54] Speaker M: W pana przypadku nie, to znaczy tak, w pana przypadku chodzi o to słówko nie, powtarzane mechanicznie w każdym zdaniu. Nazwał to pan bodajże regionalizmem kaszubskim, tak? [00:42:06] Speaker B: Nie, powiedziałem, że to jest taka naleciałość poznańska, nie? [00:42:10] Speaker M: A tak, dokładnie. [00:42:12] Speaker L: A pan powtarza ciągle, czy trzeba, czy nie trzeba, słowo dokładnie. [00:42:17] Speaker B: Aż przyłośnie pan zauważył. Dokładnie, nie? To jest tak zwany makaronizm, nie? [00:42:21] Speaker M: Nie, nie, nie. To jest raczej amerykanizm od słowa exactly, dokładnie. [00:42:27] Speaker L: Taki amerykaniz anglosaski, tak? [00:42:30] Speaker M: Tak, chyba tak. A skąd u pana to tak? To pan właśnie mówił o regionalizmie kaszubskim? [00:42:36] Speaker L: Wspominałem o naleciałości warszawskiej, tak? [00:42:40] Speaker B: Dokładnie. [00:42:41] Speaker M: Pan też chce sobie przyswoić to dokładnie? [00:42:45] Speaker B: Przepraszam bardzo, wchodzę w pana kompetencje, nie? [00:42:48] Speaker L: Też tak myślę, tak? [00:42:49] Speaker M: W żadne kompetencje panowie nie wchodzą. Proponuję, żebyśmy się nie mylili z tymi słówkami nie i tak i proponuję wybrać sobie odpowiedni pseudonim. [00:42:59] Speaker L: Oba, ale jaki pseudonim, tak? [00:43:01] Speaker M: Na przykład do pana będę się zwracał per panie Warszawski. [00:43:06] Speaker E: Tak? [00:43:07] Speaker L: Panie Warszawski, tak? [00:43:08] Speaker M: No dokładnie. [00:43:09] Speaker B: A do pana będę się zwracał per panie Poznański, nie? [00:43:13] Speaker M: Skąd pan wie dokładnie? [00:43:15] Speaker B: Niektórzy koledzy już od pewnego czasu tak się do mnie zwracają, nie? Panie Poznański mówią, nie? [00:43:21] Speaker M: Nie wiedziałem o tym. [00:43:23] Speaker L: Tu pan Poznański, tu pan Warszawski, tak? No to w tej sytuacji będziemy do pana zwracać się per pan X, tak? [00:43:30] Speaker M: Dlaczego per pan X? [00:43:33] Speaker L: No, słowa exactly. [00:43:34] Speaker B: Dokładnie, nie? [00:43:40] Speaker A: Przy kawie słuchamy Radia Xon. [00:43:44] Speaker B: Ale dobra. [00:43:57] Speaker D: Wiosennymi, uśpionymi ulicami Krok za krokiem idę [00:44:03] Speaker K: z tobą nocą późną Jestem w tobie minimalnie zakochany Więc potraktuj moją miłość raczej luźno Wielkich planów lepiej nie snuj, moja miła Typu domek, jakieś raty, meble, wóz [00:44:22] Speaker D: Jeszcze żadna nigdy cię nie usiedliła? [00:44:26] Speaker K: Nie, ponad wszystko cenię idealny luz. [00:44:32] Speaker D: Niedopięty, niedomyty, niewyspany. Niekompletny, nieszczególny i niemodny. Wiedzisz, żywot lekki i nieuczesany. [00:44:44] Speaker K: Ale luźny, nienerwowy i... Wygodny. [00:44:48] Speaker D: Bez dogmatów, świętych zasad, ideałów, charakteru i cud w tobie szukać różno. Jak to mówią, jesteś w czerpku urodzony. [00:45:01] Speaker K: Ale w czerpku zawiązanym luźno. Znowu wiosna, psiakość, lata szybko lecą. Znów gapimy się na gwiezdny wielki wóz. Posiwiałaś moja miła już co nieco. [00:45:17] Speaker D: I kuleje trochę Twój znoszony luz Jakoś [00:45:21] Speaker K: przeszło nam się razem przez to życie I pójdziemy jeszcze długo, mamy czas I nie wiemy co to stresy i nerwice [00:45:32] Speaker D: Chociaż czasem trochę mi na nerwach grasz [00:45:36] Speaker K: Owszem Niepoprawni, nienormalni, niezrzeszeni Obok biegu wielkich spraw i wielkich zdarzeń Uśmiechnięci, przygarbieni, przytuleni Pogrążeni w luźnym świecie luźnych marzeń Trochę zimno, zapnij palto, popraw szalik Czas do domu trzeba wracać, bo już późno Tak idziemy ludzie w czepkach urodzeni ale w czertach zawiązanych bardzo luźno, ale w czertach zawiązanych bardzo luźno, ale w czertach zawiązanych luźno. [00:46:20] Speaker C: To jest kawa z Radiem Xon. Czas na podsłuch młodej, początkującej dziennikarki. Agnieszka Matysiak, Jerzy Skoczylas, Laszek Niedzielski. [00:46:35] Speaker M: Zawód dziennikarza jest ciężki i odpowiedzialny. Środki masowego przekazu potrzebują wciąż nowych sił. Posłuchajmy przygód młodej dziennikarki, która stawia pierwsze kroki w tym trudnym fachu. [00:46:49] Speaker N: Dzień dobry panu. [00:46:51] Speaker L: Dzień dobry. [00:46:52] Speaker N: Jestem z gazety Życie na szczycie i przyszłam na wywiad. [00:46:55] Speaker L: Bardzo proszę, witam panią. A czemu pani stoi w drzwiach? [00:46:58] Speaker N: A mam wejść dalej? [00:47:00] Speaker L: No oczywiście, bardzo proszę. [00:47:02] Speaker N: No bo trochę się boję. [00:47:04] Speaker L: Kogo? [00:47:05] Speaker B: Mnie? [00:47:05] Speaker N: No, ale błagam, niech pan się nie denerwuje. Najlepiej niech pan to połknie. [00:47:09] Speaker L: Co to jest? Co mi pani daje? [00:47:11] Speaker N: Relanium. [00:47:12] Speaker L: Dlaczego mam brać relanium? [00:47:14] Speaker N: No, żeby pan się uspokoił. [00:47:15] Speaker L: Nie wiem, czy pani zauważyła, że jestem zupełnie spokojny, absolutnie spokojny. [00:47:19] Speaker N: Ale relanium to mi małpa doradziła. [00:47:21] Speaker L: Nie lekarz? [00:47:22] Speaker N: Nie, małpa. [00:47:22] Speaker L: To pani się leczy u małpy? [00:47:24] Speaker N: Nie, nie zrozumiał pan. Małpa to moja koleżanka z redakcji. My tak na nią mówimy, bo wie pan, ona wprost się zażera bananami. [00:47:31] Speaker L: No rozumiem, znaczy się, nie rozumiem, dlaczego pani i ta pani koleżanka... Małpa. No właśnie, uznałyście, żeby przed rozmową z panią dać mi relanium, no. [00:47:40] Speaker N: No bo wie pan, bo małpa mówiła mi, że wy twórcy, to jesteście tak straszliwie porąbani, no i nigdy nie wiadomo, kiedy wam palma odbije, no to ja tak na wszelki wypadek chciałam, żeby pan... [00:47:50] Speaker L: Może być pani pewna, że mnie palma nie odbija. [00:47:54] Speaker N: Ma pan kaca? [00:47:55] Speaker L: Po czym? [00:47:56] Speaker N: No po wczorajszym. [00:47:57] Speaker L: Nie mam kaca, bo wczoraj nie piłem. [00:47:59] Speaker N: Aha, miał Pan wolne? [00:48:00] Speaker L: Nie, no po prostu nie piłem ani wczoraj, ani przedwczoraj, ani trzy dni temu. [00:48:04] Speaker N: Ale dlaczego? [00:48:05] Speaker L: Bo ja po prostu nie piję. [00:48:06] Speaker N: Nieee, no jaja Pan sobie ze mnie robi, no przecież Pan jest twórcą. [00:48:11] Speaker L: Owszem, jestem, ale doskonale mi się tworzy bez picia. [00:48:14] Speaker N: No pierwsze słyszę. [00:48:15] Speaker D: Aaaa, wiem! [00:48:17] Speaker N: W żyłe Pan daje. [00:48:18] Speaker L: Czy Pani oszalała? Uważa Pani, że jestem narkomanem? [00:48:20] Speaker N: No. [00:48:21] Speaker L: Więc proszę przyjąć do wiadomości, że nie jestem narkomanem. Widziała Pani kiedyś narkomana? [00:48:26] Speaker N: No nie i dlatego przyszłam do Pana właśnie. [00:48:28] Speaker L: Więc zrodzę się Pani zawiedzieć, bo ja nie zażywam narkotyków. [00:48:32] Speaker N: Aha, jest Pan na głodzie. [00:48:33] Speaker L: Co znowu? [00:48:34] Speaker N: No bo ręce się Panu tak trzęsą, no. [00:48:35] Speaker L: Zawsze tak jest, gdy zaczynam się denerwować. [00:48:37] Speaker N: No to ja się od razu skapowałam. Przecież Pan się denerwuje, bo dawno Pan nie zapalił trawki. [00:48:42] Speaker L: Nie chodzi o żadną trawkę. Najzwyczajniej w świecie się zdenerwowałem, no w dodatku ja nie palę trawki. [00:48:46] Speaker N: Haszysz? [00:48:47] Speaker K: Nie, nie, nie, nie. [00:48:48] Speaker N: Aha, zaczyna Pana brać. [00:48:50] Speaker L: Co? [00:48:50] Speaker N: Szajba. [00:48:51] Speaker L: Proszę zrozumieć Pani, mnie nie chodzi o Panią, no wkurza mnie Pani, bo od początku insynuuje mi Pani, że piję, palę, zażywam narkotyki. [00:48:58] Speaker N: No bo przecież jest Pan twórcą. [00:48:59] Speaker L: No tak, ale ja nie piję, nie palę i nie zażywam. [00:49:01] Speaker N: No to co jest Pana za twórca? [00:49:02] Speaker L: No ludzie, no trzymajcie mnie, proszę Pani, proszę sobie pójść, bo za chwilę, no nie wiem, no mnie chyba szlag trafi. [00:49:08] Speaker N: Pan jest na głodzie. [00:49:08] Speaker L: Nie, nie jestem. [00:49:10] Speaker D: Proszę wyjść. [00:49:10] Speaker N: No dobrze, idę już, dobrze. [00:49:12] Speaker L: Jeszcze jedno. Mogłaby pani zostawić mi przynajmniej takie jedno relanium? [00:49:17] Speaker N: Jasne, proszę. No, więc jednak twórca. Mimo się gadało, co? Ciao! [00:49:25] Speaker M: Początki zawsze bywają trudne, a droga do kariery często jest ciernista. Grunt się nie poddawać. Ciąg dalszy przygód młodej pani redaktor nastąpi. [00:49:46] Speaker A: Przy kawie słuchamy Radia Xon. [00:49:48] Speaker B: Ale dobra. [00:49:54] Speaker E: Pamiętasz stary, to było 6 lat temu, [00:50:05] Speaker L: może 8, nieważne, mniejsza scena. [00:50:09] Speaker E: W akademiku nas czterech słoik drzemu Piętrowe łóżka, papierosowy dym Nie wiesz co z Jolką? Podobno wyjechała Wyszła za Staszka? [00:50:22] Speaker L: Poważnie? [00:50:23] Speaker E: Niech to szlag Tyle numery jak w Bogdanie się kochała Popatrz stary, to już tyle lat Studenckie czasy, luźny młodzieńczy szyk Trajdowe trasy, cierpki, stołówki, wikt Chwile minione, błahe, beztroskie sny Dziś na dyplomie kilka plamek to łzy Pamiętasz stary tego Witka po urlopie? To był numerant, jak coś palnął człowiek był. Podobno Witek oficerem jest w łopie. Ten się urządził, zawsze cwany był. Pamiętasz projekt z automatów hydraulicznych? Trzy noce z rzędu, każdej nocy osiem kaw. Co? Już nie palisz? Lekarz kazał ograniczyć? Nie to zdrowie. Szybko leci czas. Studenckie czasy. Ubaw w klubie po świt. Znów cztery pasy. Wolno wlecze się w rycz. Mylą się daty. Wspomnień miesza się rój. Dzisiaj etaty Spodni niemodny krój Studenckie czasy Skryptów pożółkły plik Obozy w czasy Taniego wina łyk Kwaśny smak kredy Kłód wykładowych sal To było kiedyś, dziś złamnienia i szal. [00:52:35] Speaker C: Kabaret Elita, twórcy Studia 202. Jakież to były cudowne audycje. No mógłbym tu wspomnieć jeszcze kilka powieści, które nadal w radiu, w polskim radiu są emitowane. Matysiakowie, Jeziorany. Pamiętam te dwie powieści, choćby dlatego radiowe słuchowiska, że jako dziecko wychowywałem się na nich. Słuchały ich całe rodziny, wiedziały o bohaterach wszystko. Czy tak jest dzisiaj? Może przez ciągłe zmiany w nadawaniu tych audycji wielu słuchaczy już nie wie, że nadal Jeziorany i Matysiaki funkcjonują i że Studio 202 też funkcjonuje. No to myślę, że to jest bardzo odpowiednia piosenka do komentarza tego co powiedziałem. Kiedyś dzieciństwo też wyglądało inaczej. Na podwórku można było się bawić w statki pirackie, a jedyne tam drzewo było wierzchowcem, statkiem i tak dalej. [00:53:45] Speaker F: W tym liście są żale i skargi dziecięce Pisane niedbale, bazgrane na prędce Gdy z okien nie patrzy nikt Gdy z okien nie patrzy nikt Gdyby te listy czytał świat To pewnie by się zmienił A mędrcy mądrzy, że aż strach Milczeli zawstydzeni Gdyby ten listy czytał świat To pewnie by się zmienił A mędrczy mądrzy, że aż strach Milczeli zawstydzeni Na mojej podwórzu jest ściana łaciata, na ścianie tej dzieci list piszą do świata ogromny zbiorowy list. A ja wam stokrotnie powiedzieć chcę dzięki, bo wasze pisanie i moje piosenki to w mroku zapałki błysk, to w mroku zapałki błysk. Gdybym piosenek słuchał świat, to pewnie by się zmienił, a mężczyzn mądrzy, że aż strach, milczeni, zaskoczeni. Gdyby piosenek słuchał świat, to pewnie by się zmienił, a mędrczyzn mądrzy, że aż strach, Dzisiejsze [00:56:01] Speaker C: wydanie programu Kawa z Rodimkson dobiega końca, Szanowni Państwo. Dziękuję państwu za uwagę. To była ostatnia audycja w miesiącu wrześniu. Kolejna kawa z Rodnim Xon już we czwartek i będzie to pierwszy dzień października. A dzisiaj zapraszam na 17 tych, którzy nie mogli być z nami i którzy nie słyszeli tego co się tu działo. No to cóż. Państwu dziękuję. Do usłyszenia. A tym których nie było czekam o 17. Leszek Kopeć. Dziękuję. [00:56:56] Speaker E: Muzyka [00:57:26] Speaker I: w tle [00:57:44] Speaker E: Za [00:58:01] Speaker A: chwilę dalszy ciąg programu.

Other Episodes

Episode

March 03, 2025 • 00:59:55
Episode Cover

Kawa z Radiem KSON - 3.03.2025

Listen

Episode

March 23, 2026 • 00:59:55
Episode Cover

Kawa z Radiem KSON - 23.03.2026

Listen

Episode

March 31, 2026 • 00:59:01
Episode Cover

Kawa z Radiem KSON - 31.03.2026

Listen